Παυλίδης: Ανάγκη για συνεργασία στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος

Δήλωση του υποψήφιου βουλευτή Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ Κ. Παυλίδη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.
Η δήλωση
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, θυμόμαστε όλους εκείνους τους ανθρώπους που αναγκάστηκαν βίαια, να ξεριζωθούν από τις πατρίδες τους. Όλους εκείνους που “χάθηκαν” στην προσπάθεια τους να αναζητήσουν ένα καλύτερο αύριο για κείνους και για τα παιδιά τους. Η χώρα μας σε καιρούς δύσκολους και παρά την οικονομική κρίση, στήριξε περισσότερους από 1 εκατ. πρόσφυγες, που πέρασαν από την χώρα μας.
Ο ελληνικός λαός επέδειξε στη συντριπτική του πλειοψηφία το πρόσωπο της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού, απομόνωσε τις ακραίες και ρατσιστικές φωνές που επιδίωξαν να εργαλειοποιήσουν τον ανθρώπινο πόνο και να τον ποτίσουν με το δηλητήριο του φασισμού. Πολλά τα παραδείγματα ανθρώπων που αξίζουν να μνημονευτούν για τη συνεισφορά τους. Αφανείς ήρωες, ανθρωποι που μας έκαναν περήφανους για την καταγωγή μας. Από τον αείμνηστο Υποπλοίαρχο Κυριάκο Παπαδόπουλο μέχρι τους εκατοντάδες ανιδιοτελείς εθελοντές που έσπευσαν να βοηθήσουν.
Όμως, η ανάγκη για διακρατική συνεργασία στην Ευρώπη για την αντιμετώπιση του προσφυγικού παραμένει επιτακτική. Οι λογικές της αδιαφορίας, της αναλγησίας και των κλειστών συνόρων πρέπει να νικηθούν. Η Ελλάδα έδειξε το δρόμο και αποτελεί όαση ελπίδας μαζί με την Ισπανία και την Πορτογαλία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτου φυλής και καταγωγής επιθυμούν να ζουν με αξιοπρέπεια και ισότητα, να απολαμβάνουν την ελευθερία και να χουν πρόσβαση στο αγαθό της εκπαίδευσης. Ο τερματισμός των πολέμων και η επικράτηση της ειρήνης είναι η μόνη και οριστική λύση.
Τα λόγια του ποιήματος ενός ανώνυμου πρόσφυγα αποτυπώνουν την ωμή αλήθεια για την προσφυγιά, που και μεις οι Έλληνες βιώσαμε στο παρελθόν. Αποτελούν τροφή της ψυχής σε χαλεπούς καιρούς για να αγαπήσουμε και να ξεφύγουμε από το καβούκι της λιγοστής ψυχής μας, γιατί όπως μας θυμίζει λοιπόν αυτός ο “άγνωστος ξένος”:
Επειδή άλλη μάνα με γέννησε
και σ’ άλλη γλώσσα άκουσες εσύ τα όμορφα παιδικά σου παραμύθια…
μη με φωνάζεις «ξένο»το ψωμί σου δε διαφέρει απ’ το δικό μου
το χέρι σου είναι όμοιο με το δικό μου,
σαν τη φωτιά καίει και η δική μου φωτιά.
Γιατί λοιπόν με φωνάζεις «ξένο»;