Αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη Γαλλία και που είναι αποτέλεσμα προσπάθειας της κυβέρνησης
του «σοσιαλιστή» Ολάντ να περάσει νόμο για την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων
αφορούν απολύτως και εμάς. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό των Ηλυσίων Πεδίων και του Μεγάρου
Ματινιόν, θα αποτελούσε μία «φυγή προς τα εμπρός» που θα έστελνε εντός και εκτός γαλλικών
συνόρων μήνυμα μεταρρυθμιστικής αποφασιστικότητας! Ένα μήνυμα που θα το ελάμβανε και ο
Τσίπρας στην εφαρμογή του προσεχούς μνημονιακού πακέτου μέτρων, που περιλαμβάνει τα
«εργασιακά» που ισοπεδώνουν ότι έχει απομείνει από παρελθούσες κατακτήσεις εργασιακών
δικαιωμάτων.
Αυτή η «φυγή προς τα εμπρός» που επεδίωκε ο Ολάντ με την εφαρμογή της ελαστικοποίησης των
εργασιακών σχέσεων…Δηλαδή της μετατροπής του εργαζόμενου σ’ άνθρωπο από λάστιχο, με
κατάργηση του 35ωρου , απλήρωτες υπερωρίες, ατομικές συμβάσεις εργασίας κλπ, του βγήκε
ανάποδα. Έγινε φυγή προς τα εμπρός για ένα μαζικό κίνημα, βυθίζοντας την προεδρία Ολάντ σε
θανάσιμη κρίση.
Η ποιοτική διαφορά των τελευταίων εβδομάδων είναι η καθοριστική είσοδος στις κινητοποιήσεις
σημαντικών συνδικάτων, πλαισιώνοντας την νεολαία που δίνει πάντα τον τόνο στη πρώτη γραμμή,
διατηρώντας στη ζωή τις ολονυκτίες στις γαλλικές πλατείες. Τα δύσκολα για τη κυβέρνηση άρχισαν
με τους αποκλεισμούς των διυλιστηρίων και το πέρασμα της κατάστασης στα χέρια των
λιμενεργατών στο μεγάλο ντεπό καυσίμων στο λιμάνι της Χάβρης. Τις κηρυγμένες απεργίες στους
πυρηνικούς σταθμούς, σε εργοστάσια επεξεργασίας απορριμμάτων και οι αναγγελίες νέων
κινητοποιήσεων σε πολλούς άλλους νευραλγικούς κλάδους.
Ένα δείγμα της πίεσης είναι η προσπάθεια προκειμένου να αποφευχθεί η απεργία που έχει
εξαγγελθεί στους σιδηροδρόμους της χώρας, είναι η διαφαινόμενη πρόθεση της διοίκησης τους, να
προχωρήσει σε κάποιες παραχωρήσεις στους εργαζομένους… Παράλληλα η απεργιακή ένταση έχει
αποθρασύνει την εργοδοσία με αποτέλεσμα ο επικεφαλής της γαλλικής εργοδοτικής ένωσης
(Medef), Pierre Gattaz, να χαρακτηρίσει τους απεργούς ως "αλήτες” και "τρομοκράτες”
προκαλώντας την οξύτατη αντίδραση του επικεφαλής της CGT Phillipe Martinez, ο οποίος
εκδήλωσε πρόθεση να καταθέσει μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση και πιθανή παρότρυνση σε
βία εναντίον των απεργών.
Μια Γαλλία στους δρόμους παλεύοντας να μην μετατραπεί σε λάστιχο στα χέρια της εργοδοσίας και
της ληστοκρατίας, απειλώντας να ξεφουσκώσει ακόμα και τη μπάλα του Euro 2016, που το
εναρκτήριο λάκτισμα είναι προγραμματισμένο να δοθεί στο Stade de France στις 10 Ιουνίου με τον
αγώνα Γαλλίας-Ρουμανίας. Για να μην ξεφουσκώσει Euro θα πρέπει όμως να λειτουργούν οι
σιδηρόδρομοι και γενικά οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες του Παρισιού. Καθώς και οι πιλότοι της
Air France που η συντριπτική πλειοψηφία τους, εξουσιοδότησε τη διοίκηση του συνδικάτου τους,
να προκηρύξει απεργία διαρκείας σε κατάλληλη ημερομηνία, κάτι που δεν έχει ακόμη οριστεί.
Έχει ενδιαφέρον αν ο αγώνας για τη ζωή εκατομμυρίων Γάλλων και Βέλγων εργαζομένων που
βρίσκονται βδομάδες στους δρόμους του αγώνα αλλά και άλλων ευρωπαίων που έχουν σειρά για
καρατόμηση με την εργασιακή κόλαση που θα αντιμετωπίσουν, θα νικήσουν το σύστημα και μαζί
και το σημερινό «όπιο» των Λαών… Το βρώμικο χοντρό αλισβερίσι δισεκατομμυρίων, όπως
κατάντησαν παγκοσμίως το άθλημα του ποδοσφαίρου, επώνυμοι και ανώνυμοι παράγοντες με
αγοραπωλησίες παικτών, αγώνων και στοιχημάτων…
Μέσα σ’ όλο αυτό το χαλασμό της Γαλλίας και του Βελγίου με άγριες απεργίες στο αποκορύφωμα
και έναν ολόκληρο Λαό στους δρόμους. Οι «δικοί» μας νεοφιλελέδες οργανώνουν συγκέντρωση
διαμαρτυρίας για τις 15 αυτού του μήνα στο Σύνταγμα! Αν δεν ήταν για κλάματα η όλη υπόθεση θα
έβγαζε το γέλιο της αρκούδας… Οι Ευρωληγούριδες εναντίον Μενουμευρώπηδων! Θα απολαύσουμε
μαχητικές εξάρσεις με τυχόν υψωμένες μούντζες κατά το μέγαρο της «δημοκρατίας» των μπλε,
πράσινων και κόκκινων πράξεων νομοθετικού περιεχομένου… Ζωσμένοι στ’ άρματα μαζί με τους
εκλεκτούς με τα κολονάτα ποτήρια στο χέρι, θα απαιτούν να φύγουν οι Μενουμευρώπηδες του
Τσίπρα, που δεν πιστεύουν αυτά που ψηφίζουν, για να έρθουν αυτοί του Κυριάκου , που και τα
ψηφίζουν και τα πιστεύουν! Απίστευτα πράγματα και όμως αληθινά, την ίδια ώρα που Γαλλία και
Βέλγιο καίγονται στην κυριολεξία προβάλλοντας αντίσταση στη αντεργατική, αντιλαϊκή επίθεση του
γερμανικού ευρωπαϊκού τέρατος… Στη Γαλλία που το παλεύουν σκληρά βδομάδες ολόκληρες και
όχι με μονοήμερες «απεργίες» την ημέρα του νομοθετικού εγκλήματος, όπως εδώ… Με τα μάτια
λοιπόν ανοικτά και τη σκέψη στη Γαλλία αλλά και στο Βέλγιο! Εκεί που ο αληθινός αγώνας δεν
αρχίζει και τελειώνει, με μια συνήθη εθιμοτυπική “λιτάνευση” από Ομόνοια και τούμπαλιν, με το
αγωνιστικό βήμα της πάπιας ή με ένα αγροτικό “τρακτέρ φεστιβάλ” στο Σύνταγμα να σπάει τα
πολυήμερα μπλόκα…
