Το προσεχές Σάββατο συμπληρώνονται έξη ολόκληρα κολασμένα χρόνια από τις 23 Απρίλη 2010 που ο ανεκδιήγητος ΓΑΠ μας έβαλε στο ΔΝΤ. Παρά τη συνεχή οικονομική αιμορραγία της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, κανένας από τους περίφημους δείχτες δεν άλλαξε προς το καλλίτερο. Μπήκαμε με αναλογία χρέους προς ΑΕΠ 148,3% και το Γενάρη του 2015 το χρέος σκαρφάλωσε στο 179,8%! Η ανεργία εκτινάχθηκε και ξεπέρασε κάθε προηγούμενο αναγκάζοντας τους πολιτικούς διαχειριστές της μνημονιακής κόλασης να επινοούν κάθε λογής οικονομικά ανέκδοτα για να «ντύσουν» τη γυμνή αθλιότητα τους.
Όρθιοι, σε μια κουζίνα, ο Γ. Παπανδρέου, ο Γ. Παπακωνσταντίνου και ο επικεφαλής τότε του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν συζητούσαν την «λύση» για το ελληνικό πρόβλημα και την εμπλοκή του ταμείου στο πρόγραμμα. «Αυτή η συνάντηση ήταν εκτός δημοσιότητας, καθώς οποιαδήποτε δημόσια παρουσία των τριών μας θα αποκάλυπτε ότι η Ελλάδα θα έμπαινε στο ΔΝΤ και θα μας κατέστρεφε τελείως στις αγορές» είπε ο Γ. Παπακωνσταντίνου. Το περιστατικό περιγράφει και στο βιβλίο του που κυκλοφορεί μεθαύριο 24 Απριλίου, ανήμερα του διαγγέλματος Παπανδρέου από το Καστελόριζο. Οπως ισχυρίστηκε ο Γ. Παπακωνσταντίνου η συζήτηση με το ΔΝΤ είχε ξεκινήσει νωρίτερα, λίγο μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 2009!
Εκεί όρθιοι σε κουζίνα λέει ο… εντιμότατος Παπακωσταντίνου ότι τ’ έψησαν για να βάλουν το ΔΝΤ στο παιγνίδι του οικονομικού μας θανάτου. Και από τότε ένα Λαό δύσμοιρο τον τσουρουφλίζουν ατελείωτα και βεβαίως και τα δισέγγονα του αν όχι και τα τρισέγγονά του ακόμα! Όμως άναψαν και το δικό τους κρεματόριο κάηκαν και έγιναν στάχτη και μπούλμπερη «τρανταχτά» ονόματα της πολιτικής ζωής του τόπου… Κόμματα του 40% έγιναν κομματίδια που σήμερα ερωτοτροπούν και πασχίζουν να αρραβωνιαστούν με ξεροπόταμους και ρετάλια ιστορικών ονομάτων πασχίζοντας να πολλαπλασιάσουν το τίποτα…
Όλοι τους μας διαβεβαίωναν και συνεχίζουν να το κάνουν ότι παλεύουν στα «μαρμαρένια» αλώνια διαπραγματευόμενοι με τους εταίρους και ματώνουν. Στο τέλος όμως αποδεικνύεται ότι πρόκειται για μια κακοστημένη και επαναλαμβανόμενη προαποφασισμένη ιστορία, προς εξαπάτηση των ιθαγενών που ζουν με την ψυχή στο στόμα και το βλέμμα στα βοθροκάναλα προκειμένου να πληροφορηθούν αν οι ντόπιοι δήμιοι τους, θα κόψουν μισθούς, συντάξεις κανονικές ή επικουρικές, επιδόματα. Πόσο θα αυξήσουν τον αέρα, το νερό, τα νεκρώσιμα και αυτά δήθεν τα διαπραγματεύονται με τους σκληρούς τοκογλύφους ασταμάτητα…
Πετιέται και ο Άδωνης, αντιπρόεδρος πλέον της… μεγάλης εθνικοφρόνου παρατάξεως!!! Και εγκαλεί τον Τσίπρα ηγέτη της… ανατρεπτικής αριστεράς, που τα έσκισε όλα μέχρι και τα εσώρουχα! «Αν τηρούσατε το πρόγραμμα κατά γράμμα – του λέει ο Άδωνης – όπως τότε εμείς, τώρα θα είχε βγει η χώρα από την επιτήρηση, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία! Εδώ γελάνε γιατί οι παραπάνω χώρες κατσαδιάστηκαν αυστηρά προχθές και απειλήθηκαν με περιοριστικούς όρους δανειοδότησης , από το ΔΝΤ γιατί δεν πρόσεξαν και ξέφυγαν από τα προκαθορισμένα δημοσιονομικά όρια… Δεν γλυτώνει κανείς όταν πέσει στα νύχια του ΔΝΤ και των ευρωπαίων τοκογλύφων! Μόνο οι ηλίθιοι δεν το γνωρίζουν…
Γ’ αυτό και ο επί δύο χρόνια αντιπολιτευόμενος τον ΓΑΠ τότε «αντιμνημονιακός» Σαμαράς, επισκεπτόμενος το 2012 πρωθυπουργός πλέον της τρικομματικής κυβέρνησης, την αφεντικίνα του Μέρκελ, την προσκύνησε με το αμίμητο «ουδείς αναμάρτητος». Και αυτός όμως παρ’ όλο το προσκύνημα στη ποδιά της Μέρκελ, δεν την γλύτωσε μπήκε, μετά τον ΓΑΠ στο πολιτικό κρεματόριο μαζί και μ’ άλλους πολιτικούς των κομματιδίων με τους οποίους συγκυβέρνησε και κάηκε!
Από όλους αυτούς που πρωταγωνίστησαν σ’ αυτή τη διάρκεια της μνημονιακής «εποποιίας» και εξακολουθεί να βρίσκεται ακόμα στη βουλή έστω και σαν απλός βουλευτής είναι μόνο ο Βενιζέλος… Έχει πολύ ενδιαφέρον η συνέχεια της πορείας αυτού του ανδρός… Πάντως οι φλόγες του πολιτικού κρεματορίου που εξαφάνισαν πλήθος πρωτοκλασάτων αλλά και δευτεροκλασάτων πολιτικών, περιμένουν αναμμένες και άλλους οσονούπω… Δεν θα γλυτώσει κανένας από όλους αυτούς που άλλα είπαν σ’ έναν Λαό διψασμένο για πραγματική αλλαγή με ένα δημοψήφισμα που αυτή την απαίτηση έκφρασε με ένα 62% και εντελώς τα αντίθετα στην συνέχεια έπραξαν…
Είναι ώρα να το πάρουν χαμπάρι οι «δικοί» μας, πως όταν οι Γιούνγκερ, Ντόναλντ Τούσκ και οι υπόλοιποι ραβδούχοι της ευρωζώνης, τους κτυπούν «φιλικά» την πλάτη χαμογελώντας, σημαίνει ότι τους δείχνουν στο βάθος την έξοδο προς το κάψιμο, ακολουθώντας βεβαίως το γνωστό: «Ο επόμενος παρακαλώ…» Την ίδια τύχη ασφαλώς θα έχει και ο επόμενος που θα κληθεί να υλοποιήσει τα εναπομείναντα του τρίτου καθώς και ένα νέο τέταρτο μνημόνιο, Κυριάκο…
