Θα ψηφίσω ΟΧΙ συνειδητά. Όχι στα μνημόνια, όχι στην υποταγή, όχι στην υποτέλεια, όχι στην αυξανόμενη φτωχοποίηση και απελπισία. Θα ψηφίσω όχι με το χέρι στην καρδιά, έχοντας ζήσει αλλεπάλληλες περικοπές μισθών, άλλες τόσες επιβολές χαρατσιών, φόρων και χρεώσεων.
Θα ψηφίσω ΟΧΙ γιατί δεν ανέχομαι να με κοροϊδεύουν, να αισθάνομαι παρίας και παιδί ενός κατώτερου θεού, να βλέπω φίλους και συγγενείς άνεργους, απελπισμένους. Θα ψηφίσω ΟΧΙ γιατί δεν ξεχνώ τα 5 εφιαλτικά χρόνια, γεμάτα με ψέματα, αλαζονικές συμπεριφορές, παιδαριώδη λάθη και ωμή βία σε βάρος συνταξιούχων, μητέρων, εργαζομένων και επαγγελματιών.
Θα ψηφίσω ΟΧΙ γιατί έζησα στο πετσί μου τις εγκληματικές ελλείψεις στο νοσοκομείο, την υποβάθμιση της παιδείας, την αδιαφορία για τους μη έχοντες, το ξερίζωμα νέων από την πατρίδα μας.
Θα ψηφίσω ΟΧΙ γιατί ουδόλως αισθάνθηκα αυτά τα χρόνια ότι ήμουν ισότιμο μέλος κάποιας οικογένειας, που μερικοί επιμένουν να ονομάζουν Ευρωπαϊκή Ένωση.
Θα ψηφίσω ΟΧΙ γιατί η χώρα μου έφτασε στην κατάντια να θεωρεί προνομιούχους τους έχοντες εργασία και να ονομάζει μισθό τα 500 ευρώ το μήνα.
Και θα ψηφίσω ΟΧΙ με πλήρη επίγνωση κινδύνου.
Γνωρίζω ότι ο δρόμος δεν είναι σπαρμένος με ρόδα, αλλά μήπως είναι αυτός που περπατούσαμε 5 χρόνια τώρα;
Μήπως είχαμε την άνεση να αισθανόμαστε ασφαλείς όταν από τη μια στιγμή στην άλλη, πετούσαν στον Καιάδα ολόκληρες κοινωνικές ομάδες; Όταν έστελναν στον κάλαθο των αχρήστων εργατικές κατακτήσεις και αξιοπρέπειες; Όταν πείσμωσαν, εξευτέλισαν και βασάνισαν έναν ολόκληρο λαό; Όταν αποφάσιζαν και διέταζαν με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου; Όταν οι περίφημες λίστες Λαγκάρντ, Λουξεμβούργου κ.α. κυκλοφορούσαν σε στικάκια και έκαναν γύρους σε υπουργικά γραφεία; Όταν άφηναν ατιμώρητους πολιτικούς παρότι είχαν παραδεχθεί ότι χρηματίστηκαν; Όταν τα υποβρύχιά τους έγερναν, η Siemens είχε αναδειχθεί σε «ευεργέτιδα» εταιρεία, γενικοί γραμματείς υπουργείων πηδούσαν από τα παράθυρα και δημοσιογράφοι έκαναν τους κομιστές, ο Χριστοφοράκος διέφευγε στη Γερμανία και η μεγάλη φούσκα του Χρηματιστηρίου «έκλεινε» πολλά σπίτια;
Θα ψηφίσω, λοιπόν, ΟΧΙ γιατί όλ’ αυτά και πολλά άλλα, δεν πρέπει να επαναληφθούν. Και επιπρόσθετα, θα ψηφίσω ΟΧΙ γιατί δεν δικαιούνται να μου κάνουν συστάσεις άνθρωποι που ευεργετήθηκαν, ενεπλάκησαν, συγχρωτίστηκαν και υποστήριξαν τους πρωταγωνιστές αυτών ή άλλων σκανδάλων, αυτών ή άλλων παρόμοιων πτυχών της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.
Θα ψηφίσω ΟΧΙ στα μνημόνια της Ευρώπης, τους βαθέως κράτους και της ολιγαρχίας και θα παραμείνω συνεπής με όσα γράφω, λέω και υποστηρίζω όλα αυτά τα χρόνια του μνημονίου και της υποβάθμισης της χώρας μου.
Και φυσικά όταν έρθει η ώρα το ίδιο ΟΧΙ θα πω, αν και τούτη η κυβέρνηση -τα λάθη και τα ψεύδη της οποίας δεν είναι η ώρα να απαριθμήσω – συνεχίσει την ίδια κατρακύλα, με επιβολές μνημονίων (ιδίων ή πιο light μου είναι αδιάφορο).
Άλλωστε το ΟΧΙ μου δεν σημαίνει ΝΑΙ στον Τσίπρα, ή όπως λέει και ο μεγάλος Μίκης Θεοδωράκης «δεν πρέπει κανείς να διανοηθεί να φαλκιδεύσει την απάντηση αυτή εμφανίζοντάς την ως ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και ακόμα περισσότερο ως συναίνεση στην δική της πρόταση των 8 δισεκατομμυρίων…».
Ας πάμε λοιπόν προς ώρας ενωμένοι απέναντι στις εξωφρενικές απαιτήσεις των «αδελφών» Ευρωπαίων και στη συνέχεια η σημερινή κυβέρνηση δεν θα μείνει στο απυρόβλητο. Και για το ξεπούλημα των αεροδρομίων, και για τον Ερημίτη και για τις αυξήσεις σε ΦΠΑ και εισφορές. Για να εξηγούμαστε δηλαδή…
Υ.Γ. Επειδή αυτές τις ημέρες διαπίστωσα μια γενικευμένη προσπάθεια επιθετικής, αγενούς έως και εξωφρενικά υβριστικής τακτικής, αρκετών στελεχών της υπερασπιστικής γραμμής του ΝΑΙ και στην Κέρκυρα, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι πρόκειται περί γενικής οδηγίας επικοινωνιακής πολιτικής.
Που δυστυχώς μετατρέπει ακόμη και τους συμπαθείς σε εντελώς αντιπαθείς. Ψυχραιμία…