Όλα στην Ελλάδα καθυστερημένα φτάνουν… Θυμάμαι πως η καταπληκτική για την εποχή της «Lambretta» που πρώτο κυκλοφόρησε στους ιταλικούς δρόμους το 47, στην Ελλάδα τα περίφημα σκούτερ της, έκαναν ομαδικά την εμφάνισή τους μετά μια δεκαετία περίπου… Αυτό συνέβη και με την ιδέα του Ρομάνο Πρόντι σχετικά με την ίδρυση της «Ελιάς», που γεννιέται στη Ρώμη το 95 με την ένωση των ιταλικών πολιτικών κεντρώων δυνάμεων και από δυνάμεις της μεταρρυθμιστικής Αριστεράς (μετριοπαθείς μετακομμουνιστές, όπως το PDS και οι Πράσινοι).
Εγχείρημα συγκόλλησης ανόμοιων κομματικών «μετάλλων» με την δικαιολογία αντιμετώπισης της απειλής του Μπερλουσκονισμού. Στη πατρίδα μας η διαδικασία γέννησης μιας ντόπιας «Ελιάς» με βαλκανικά πάντα χαρακτηριστικά, κυοφορείται τώρα με καθυστέρηση δεκαοχτώ χρόνων, παρ΄ όλο που δεν κατόρθωσε η «Ελιά» του Πρόντι να ριζοπιάσει στη γενέτειρα της.
Η χώρα μας φυσικά δεν απειλείται από κάποια νέα μορφή Μπερλουσκονισμού. Το αντίθετο μάλιστα, οι ποικιλώνυμοι έλληνες εξωκοινοβουλευτικοί, μιντιακοί , κατασκευαστικοί, και τραπεζικοί «καβαλιέρε», είναι γνωστό ότι κατευθύνουν από ανέκαθεν την πολιτική και μέσω αυτής την οικονομική ζωή της πατρίδας μας σύμφωνα πάντα με τα συμφέροντά τους! Ανεβοκατεβάζοντας κυβερνήσεις, αναδεικνύοντας τηλεοπτικούς πολιτικούς «ηγέτες» ή ξεφουσκώνοντας άλλους…
Σήμερα την «Ελιά» την φυτεύουν ή καλλίτερα προσπαθούν να τη φυτέψουν τηλεοπτικά αρχικά οι «58»… πρωτοπόροι αυτής της ιδέας με στόχο να συμμαζέψουν κάτω από τα κλαδιά της όσους ψηφοφόρους ξέμπαρκους μπορούν και κυρίως τους λεγόμενους νοικοκυραίους της μεσαίας τάξης… Αφού από το σωτήριο έτος 2010 μ.Χ. οι μνημονιακές κυβερνήσεις, φτωχοποίησαν στο έσχατο σημείο τα εργατικά και γενικά τα μισθοσυντήρητα στρώματα του ιδιωτικού κυρίως τομέα, διέλυσαν στη συνέχεια και μεγάλο τμήμα της μικρομεσαίας τάξης μέσα σ΄ αυτά τα τέσσερα μνημονιακά χρόνια!
Δείγμα οι τετρακόσιες χιλιάδες μακροχρόνιοι οφειλέτες του ΟΑΕΕ, ενώ τριακόσιες πενήντα χιλιάδες εν ενεργεία ελεύθεροι επαγγελματίες είναι ανασφάλιστοι και καταφεύγουν στα κοινωνικά ιατρεία! Αμέτρητα τα λουκέτα καθώς και οι μη καταγεγραμμένοι χιλιάδες άνεργοι αυτής της κατηγορίας…Και έπεται εφιαλτική συνέχεια με μια αγορά στην κυριολεξία νεκρή και με μια δανειοδοτική πολιτική των τραπεζών ανύπαρκτη, ειδικά για τη μικρομεσαία επιχείρηση…
Σάλπισαν λοιπόν συγκέντρωση απόστρατων και εν ενεργεία γνωστών πολιτικών «προσωπικοτήτων» έτοιμων για συνταξιοδότηση και άλλων παραγόντων, υποψηφίων για μελλοντικούς ρόλους σωτήρων, προχτές στο «Ακροπόλ»! Πότισαν και σκάλισαν την «Ελιά» του λεγόμενου κεντροαριστερού χώρου… Την φούντωσαν τηλεοπτικά και την κάρπισαν σκηνοθετικά !!!
Γέμισε το «Ακροπόλ» από ελπίδα…αλλαγής από τη συστράτευση όσων από αυτών στο παρελθόν χειρίστηκαν με επιτυχία υποθέσεις κρίσιμες όπως: Την Σημιτική θριαμβευτική είσοδό μας στη ευρωζώνη με «ελαφρώς» πειραγμένα στοιχεία, το…μέγα θαύμα του χρηματιστηρίου, τους Ολυμπιακούς της αρπαχτής, τα εξοπλιστικά με μόνο ένοχο μίζας και σήμερα πίσω από τα κάγκελα Άκη, τη Ζήμενς, τα Ίμια, την ιστορία του Οτσαλάν και τα τόσα άλλα κεντρικά αλλά και περιφερειακά χοντρά σκάνδαλα, που τα έχουν αυτοί τιμή και κορώνα στο κεφάλι τους και εμείς θηλιά στο λαιμό μας… Οι πρωταγωνιστές της «Ελιάς» φροντίζουν ποικιλοτρόπως την υπόθεση του πλασαρίσματος της με κάθε πρόσφορο τρόπο, προκειμένου να καρπίσει αυτή ψηφαλάκια στις μελλοντικές εκλογές…
Σ΄ αυτά τα στρώματα της μεταπρατικής και βιοτεχνικής δραστηριότητας και όχι μόνο, που τείνει να τα εξαφανίσει στη κυριολεξία ο μνημονιακός δάκος της συνεχούς χρεοκοπίας , απευθύνεται κυρίως το εφεύρημα της «Ελιάς» τους… Αυτά τα κόμματα του μέχρι χθες παραδοσιακού κέντρου, τα γαρνιρισμένα και με ολίγη από… αριστερή σάλτσα που προβάλλονται ως κεντροαριστερά, νοιώθουν σήμερα να βουλιάζουν ακόμα και κάτω από το όριο εισόδου τους στο κοινοβούλιο… Έτσι βιάζονται να προλάβουν τη στροφή του Σύριζα προς αυτό τον πληττόμενο οικονομικά χώρο των μικρομεσαίων φτωχοποιημένων αστών, καλλιεργώντας τώρα υπέρ κομματικούς…ελαιώνες !
Είναι ανάγκη για τους εμπνευστές της ντόπιας «Ελιάς» και τους επείγει άμεσα να προλάβουν το ενδιαφέρον του Σύριζα για τη μεσαία, στη πλειοψηφία της, συντηρητική τάξη… Ενδιαφέρον που εκφράζεται και με την ήπια εκφορά συνθημάτων που το επιτελείο αυτού του κόμματος της Ριζοσπαστικής Αριστεράς υιοθετεί όλο και πιο συχνά το τελευταίο χρονικό διάστημα… Στρογγυλεύοντας «γωνίες» της λεγόμενης επαναδιαπραγμάτευσης, παραμερίζοντας εκείνες τις αρχικές διακηρύξεις περί της αναζήτησης του απεχθούς τμήματος του χρέους από διεθνή ερευνητική επιτροπή και κυρίως διαβεβαιώνοντας όλους τους απανταχού της οικουμένης «νοικοκυραίους», πως το ευρώ παραμένει αδιαμφισβήτητο φετίχ για τον συγκεκριμένο αυτό κομματικό χώρο…
