Με πράξη νομοθετικού περιεχομένου από χθες η ΕΡΤ έκλεισε. Στη συνηθισμένη συχνότητα από τις 11.15 χθες το βράδυ έπεσε μαύρο. Ναι, ναι! Μαύρο στον αέρα. Διακόπτοντας βίαια τη ροή του προγράμματος, η ενημέρωση έδωσε τη θέση της στο μαύρο του πένθους.
Πάνω από 2.500 εργαζόμενοι, δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί, είναι και επισήμως άνεργοι. Έτσι αποφάσισε η κυβέρνηση, η ίδια που μέχρι προ ολίγων ημερών διαβεβαίωνε ότι δεν υπήρχε θέμα κλεισίματος της δημόσιας τηλεόρασης.
Την «βρώμικη» δουλειά ανέλαβε ο ανεκδιήγητος Κεδίκογλου, ο διαθέτων και ταυτότητα της ΕΣΗΕΑ. Με ύφος τριάντα συνταγματαρχών και περίσσιος θράσος, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανακοίνωσε ότι η ΕΡΤ περίπου ευθύνεται για το προπατορικό αμάρτημα, την αδιαφάνεια και την σπατάλη στο δημόσιο.
Ωσάν οι εργαζόμενοι να είναι υπεύθυνοι για τις απευθείας αναθέσεις, τις ακριβές εξωτερικές παραγωγές, τις προσλήψεις συμβούλων και διευθυντών, θυγατέρων και φιλενάδων υπουργών και κομματαρχών. Ωσάν οι εργαζόμενοι να είναι υπεύθυνοι για τις φιέστες εκατομμυρίων, τα ακριβά συμβόλαια, τα ταξίδια και τα δώρα δημοσίων σχέσεων και φιλοφρονήσεων (sic).
«Η ΕΡΤ σήμερα τελειώνει» ήταν η ακριβής έκφραση Κεδίκογλου. Και μάλιστα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Η 20η πράξη της παρούσας κυβέρνησης, προς αποφυγή του κοινοβουλευτικού ελέγχου και της βασάνου της συζήτησης. Προς αποφυγή της ίδιας της δημοκρατίας.
Το κλείσιμο της ΕΡΤ δημιουργεί κοινωνικό πρόβλημα με 2500 εργαζόμενους να προστίθενται στην μακρά λίστα των ανέργων της χώρας, αποτελεί έλλειμμα δημοκρατίας και ευθεία επίθεση στο λειτούργημα της δημοσιογραφίας και της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, του πολιτισμού στον οποίο η ΕΡΤ είχε μεγάλη προσφορά, προκλητική επίθεση εντέλει στον ελληνικό λαό.
Παρά τα όσα, διάφορα «παπαγαλάκια» της κυβέρνησης, και σε τοπικό επίπεδο, προσπαθούν να ψελλίσουν για την «κακή ΕΡΤ και τους βολεμένους υπαλλήλους», εκπρόσωποι φορέων, παραγωγικών τάξεων, πολίτες και εργαζόμενοι έδωσαν ηχηρό μήνυμα συμπαράστασης.
Και στην Κέρκυρα, οι 20 εργαζόμενοι στην ΕΡΑ, μέσα στην στεναχώρια και την αγανάκτησή τους, δεν αισθάνθηκαν στιγμή μόνοι. Το προαύλιο της Ραδιοφωνίας γέμισε από νωρίς χτες από κόσμο και το τηλεφωνικό κέντρο δεν σταμάτησε στιγμή να χτυπά. Κι αυτό λέει πολλά.
Η Κατερίνα, ο Γιάννης, η Νικολέττα, ο Λυκούργος, η Μαρία και η Μαρίνα, καλοί συνάδελφοι, καλοί δημοσιογράφοι με οικογένειες και υποχρεώσεις είναι από χθες άνεργοι. Αιφνιδιαστικά και χωρίς λόγο.
Αλλά αν φύγουν τελικά από την εργασία τους, θα το πράξουν παλεύοντας, με ψηλά το κεφάλι και τον κόσμο στο πλευρό τους.
Αυτοί που επιχαίρουν, ευτυχώς ελάχιστοι, οι «εφιάλτες» που υπάρχουν σε κάθε κοινωνία, μαζί με εκείνους που φαρδιά – πλατιά βάζουν τις υπογραφές τους σε διατάγματα και νομοθετικές πράξεις, ας το λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτό.
Κι ας μην αναρωτιούνται γιατί γι’ αυτούς η κοινωνία δεν έβαλε και δεν θα βάλει πλάτη ποτέ, Νίκο μου…
