Το ΔΗΠΕΘΕ δεν… «βαριέται» στο 7 Τεχνών Τόπος

Περίληψη σύντομη

Ένας νεαρός υπάλληλος ο Νέστορας Βινιάλε θα πέσει θύμα της εργασιακής βαρεμάρας και θα απουσιάσει από τη δουλειά του κατ’ εξακολούθησιν.
Κι ενώ όλοι οι δικοί του άνθρωποι, η γυναίκα του, η μητέρα του θα νομίζουν πως κάτι έπαθε, εκείνος θα βρει την ευκαιρία να χαρεί τη ζωή του μακριά από το καθημερινό εργασιακό άγχος.
Ο Νέστορας αυτές τις μέρες της ελευθερίας του θα αναθεωρήσει τη ζωή του και το μέλλον του.
Μια εύστοχη σύγχρονη σάτιρα του Ρικάρντο Ταλεσνίκ.

Η υπόθεση του έργου

Ο Νέστορας είναι υπάλληλος σε μια ιδιωτική επιχείρηση, στην Γκλομπανόλτ και μια Κυριακή βράδυ παίρνει τη μεγάλη απόφαση, δεν βάζει ξυπνητήρι για την επόμενη μέρα το πρωί. Δεν θέλει να ξυπνήσει, δεν θέλει να πάει στη δουλειά. Βαριέται.
«Βαριέμαι» εξηγεί στη γυναίκα του, τη Μάρθα που τον αντιμετωπίζει έντρομη.
Αυτός, που οχτώ χρόνια δεν έλειψε μια μέρα, που σε λίγο καιρό περίμενε μια πολυπόθητη αύξηση, ήταν αποφασισμένος.
«Βαριέμαι» θα δηλώσει και στη μητέρα του που επιστρατεύεται από τη νύφη της, για να βοηθήσει την κατάσταση.
Τα ίδια θα διαδηλώσει και στην ιδιαιτέρα του Προέδρου της εταιρίας που τον επισκέπτεται από ενδιαφέρον, αφού έλειψε από το γραφείο και δεν ειδοποίησε καν. «Με έπιασε βαρεμάρα Περάλτα» της δηλώνει απερίφραστα και της εξηγεί πόσο διαφορετική ήταν η ζωή του αφ’ ότου πήρε την απόφαση να μην πάει για δουλειά.
Και οι μέρες βαρεμάρας του Νέστορα Βινιάλε συνεχίζονται. Μέχρι κι ο Διευθυντής Προσωπικού της εταιρίας θα τον επισκεφθεί, για να εισπράξει την ίδια απάντηση: «Βαριέμαι Χαουρέγκι».
Η γυναίκα του τον εγκαταλείπει, ο Διευθυντής Προσωπικού κάνει την αναφορά του στη Διεύθυνση στην οποία αναφέρει: “Το να απολυθεί ο Νέστορας Βινιάλε είναι πολύ εύκολο. Το δύσκολο είναι να τον κάνουμε να επιστρέψει κι οι συνάδελφοί του να συνειδητοποιήσουν ότι αυτή η τρέλα που έκανε δεν ήταν παρά μόνο αυτό: μια τρέλα της στιγμής. Αν τον απολύσω, θα γίνει σύμβολο, θα τον κάνουν ήρωα. Ενώ αν επιστρέψει…θα γίνει η προσωποποίηση της αποτυχίας»
Ο Νέστορας Βινιάλε έχει γίνει ήρωας, ένας ήρωας που βαριέται να πάει στη δουλειά του και δεν φοβάται να το διεκδικήσει.

Λίγα λόγια για τον R. Talesnik

alt Ο Ρικάρντο Ταλεσνίκ (Ricardo Talesnik) γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες το 1935. Ξεκίνησε σπουδές σε αρκετές ειδικότητες, αλλά τις εγκατέλειψε όλες. Παράλληλα, άλλαξε πολλές δουλειές, όπως υπάλληλος σε πολυκατάστημα, μεταφορέας στην οικογενειακή επιχείρηση, μεσίτης και αρθρογράφος σε τοπική εφημερίδα, μέχρι το 1964, οπότε έγραψε το πρώτο του σενάριο για την τηλεόραση. Από τότε εργάστηκε ως επαγγελματίας ηθοποιός, σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Έχει παντρευτεί τρεις φορές και έχει δύο παιδιά.
Το 2002 πήρε το βραβείο «Gran Premio de Honor» για το σύνολο
του έργου του. Έγινε διεθνώς γνωστός με τα έργα του: Βαριέμαι, Οι Γιαπωνέζοι δεν περιμένουν και Δεν χρωστάω 100 φορές.
Το Βαριέμαι έχει αποσπάσει το βραβείο καλύτερης θεατρικής κωμωδίας «Argentores», έχει μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη και έχει μεταφραστεί και παρουσιαστεί σε περισσότερες από τριάντα χώρες.