Επίσημο Ύμνο του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας αποτελεί από χθες η μελωδία του Σπύρου Προσωπάρη «Οι Προλετάριοι» για τετράφωνη μεικτή χορωδία και πιάνο, σε ποίηση του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, που παρουσιάστηκε αργά χθες από τη Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας San Giacomo στην Πρωτομαγιάτικη συναυλία του ΕΚ στους χώρους του.
Η σύνθεση του Κερκυραίου αρχιμουσικού και συνθέτη Σ. Προσωπάρη «Οι Προλετάριοι» για τετράφωνη μεικτή χορωδία και πιάνο ενθουσίασε το πλήθος που έδωσε το «παρών» στη συναυλία. Αποτελεί προσαρμογή του ομώνυμου έργου του για σύνολο πνευστών και φωνή, το οποίο σε εκείνη την αρχική μορφή του είχε παρουσιαστεί το 2024 στην Αθήνα, σε συναυλία της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών για τα 100 χρόνια από τον θάνατο του κορυφαίου Κερκυραίου λογοτέχνη Κ. Θεοτόκη (1872-1923). Το έργο μελοποιεί τμήμα άτιτλου εργατικού – εξεγερτικού σονέτου του εμβληματικού σοσιαλιστή λογοτέχνη της εποχής του, που αναφέρεται στην εργατική τάξη και αρχίζει με τον στίχο «Σηκώθη τ’ άγιο δίκιο της να λάβει». Το σονέτο αυτό, γνωστό ως «Σονέτο 45» στη σειρά των δεκάδων άτιτλων σονέτων του κορυφαίου Κερκυραίου λογοτέχνη, γράφτηκε το 1917.
Οι στίχοι του σονέτου που μελοποιήθηκαν είναι οι ακόλουθοι:
Σηκώθη τ’ άγιο δίκιο της να λάβει /
Όλη η αργατιά με φρόνημα γενναίο /
Ισονομίας κηρύχνει νόμο νέο /
Και τα δεσμά του πλούτου η ορμή της θραύει /
Η σκληρή φτώχεια, η γύμνια, η πείνα παύει /
Και με καλούν μύριες φωνές να λέω /
Θούριο τραγούδι: σ’ ένα πέλαο πλέω /
Χαράς λεύτεροι ανθρώποι είναι όλοι οι σκλάβοι. /
Η συναυλία με τη Δημοτική Χορωδία Κέρκυρας, San Giacomo, υπό τη διεύθυνση του καταξιωμένου μαέστρου της Άντονι Ιβανόφ, έγινε στην κατάμεστη από εργαζόμενους κάθε κλάδου αίθουσα εκδηλώσεων του Εργατικού Κέντρου. Με αυτήν ολοκληρώθηκαν οι τριήμερες εκδηλώσεις που οργάνωσε το ΕΚ για τον γιορτασμό της φετινής Εργατικής Πρωτομαγιάς.
Μία λέξη ήταν στα στόματα όλων για τη μελωδία «Οι Προλετάριοι» και γενικά για τη συναυλία και το ποιοτικό της επίπεδο: «Συγκλονιστική».
Παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο Σ. Προσωπάρης, ο δήμαρχος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων Στέφανος Πουλημένος, καθώς και απόγονοι της οικογένειας του εκτελεσμένου την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή Κερκυραίου δάσκαλου Κώστα Χυτήρη.
Η Δημοτική Χορωδία, σε 35μελή σύνθεση, ερμήνευσε επιβλητικά και θαυμαστά, εκτός από τους «Προλετάριους», γνωστά και αγαπημένα τραγούδια γραμμένα από τον Μίκη Θεοδωράκη, τον Γιάννη Μαρκόπουλο και τον Zorze Katris, πάνω σε στίχους Μανόλη Αναγνωστάκη, Νίκου Γκάτσου, Οδυσσέα Ελύτη, Μίκη Θεοδωράκη, Ιάκωβου Καμπανέλλη, Γιάννη Μαρκόπουλου, Γιάννη Ρίτσου και Γιώργου Σεφέρη. Ορισμένα από αυτά αποδόθηκαν σε διασκευές του Σπύρου Μαυρόπουλου, του Παναγή Μπαρμπάτη και του Χαράλαμπου Ναβροζίδη. Στο πιάνο συνόδευσε τη χορωδία ο Παναγιώτης Γαρμπής. Συνέπραξαν επίσης μαζί της, σε τρία τραγούδια, ο τενόρος Σπύρος Σουέρεφ και ο βαρύτονος Αντώνης Παγκράτης. Τη φωνητική προετοιμασία είχε η Λία Κολυτά.
Επίσης, ο ηθοποιός Σπύρος Βέργης αναφέρθηκε σε στοιχεία της δράσης και των θέσεων του Κ. Θεοτόκη υπέρ των εργαζομένων και η ηθοποιός Ανδρομάχη Πουλιάση απήγγειλε το εργατικό – επαναστατικό σονέτο του.
Ειδικό ταμπλό του ΕΚ ήταν αφιερωμένο στον Κωνσταντίνο (Ντίνο) Θεοτόκη, ο οποίος συνέβαλε προσωπικά στην οργάνωση και ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στην Κέρκυρα. Σε γράμμα του από την Κέρκυρα στην Αθήνα στον λογοτέχνη Κων. Χατζόπουλο στις 15 Ιουνίου του 1911 ανέφερε, μεταξύ άλλων: «(…) Ανέλαβα τον οργανισμό των εδώ εργατών (…) Εδώ την Κυριακή που πέρασε οχτώ, εγείνηκε μια συνεδρίαση, ήταν όλοι 106, επλήρωσαν τη συνδρομή τους. Τώρα φωνάζουν για να οργανωθούν… την Κυριακή θα γίνη άλλη μια συνεδρίαση, θα είναι βέβαια περσότεροι, και ολοένα η ανάγκη των κανονισμών γίνεται μεγαλύτερη. Μου λεν πως πήραν και σπίτι με 35 φρ(άγκα) το μήνα. Έκαμαν καλά; Ήταν όμως και χρειαστό γιατί την άλλη φορά που τους εδέχτηκα στο σπίτι μου επήγαμε να σκάσουμε από τη ζέστη…».
Οι απογοητεύσεις και οι διάφορες ιδεολογικές ταλαντεύσεις των προοδευτικών διανοουμένων και αγωνιστών της εποχής του, όσο και αν εκφράστηκαν κατά διαστήματα και από τον ίδιο, δεν κλόνισαν τελικά την πεποίθησή του ότι η κοινωνική πρόοδος είναι καθοριστικά συνυφασμένη με τον ανατρεπτικό σηκωμό, με την αγωνιστική ορμή της εργατικής τάξης για τα δικαιώματά της, για μια δίκαιη κοινωνία. Ο επί χρόνια συναγωνιστής του τότε στην Κέρκυρα, Αριστοτέλης Σίδερις, έγραψε για τον Θεοτόκη:
«Βάζοντας το αυτί του στο μεγάλο παλμό της ζωής του προλεταριάτου, έγινε κήρυκας και ερμηνευτής του πόνου της παθιασμένης ταύτης τάξεως και παρασκευαστής του αυριανού θριάμβου της». Ο συγγραφέας των «Σκλάβων στα δεσμά τους» πίστευε ότι η ηθίκευση της κοινωνίας είναι ασύμβατη με το αστικό καθεστώς.
Σε «μικρά καφενεδάκια της Κέρκυρας όπου σύχναζε, δίδασκε τους δουλευτάδες το δίκιο τους και πώς να το πάρουν», είχε γράψει επίσης για εκείνον η αγωνίστρια λογοτέχνιδα και φίλη του, Γαλάτεια Καζαντζάκη.
Τη μαγνητοσκόπηση – ηχογράφηση της συναυλίας έκανε ο Σπύρος Σουρβίνος.
Την ανακήρυξη της σύνθεσης του Σ. Προσωπάρη «Οι Προλετάριοι» με το σονέτο του Κ. Θεοτόκη όπως αποδόθηκε στη χθεσινή συναυλία, ως επίσημου Ύμνου του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας, ανακοίνωσε από το βήμα της εκδήλωσης-συναυλίας, μέσα σε καταιγισμό χειροκροτημάτων και επευφημιών για τη Χορωδία και τους άλλους συντελεστές, ο πρόεδρός του Σταμάτης Πελάης.
