Η συνταγματική αναθεώρηση αφορά ολους τους πολίτες. Ειναι ζήτημα κοινωνικό αφου, αφορά την λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, της δικαιοσύνης και εν τέλει τα ατομικά δικαιώματα.
Το 1975 θεσπίσθηκε το πρώτο μετά την μεταπολίτευση Σύνταγμα που θεωρείται απο τους συνταγνατολογους το πιο δημοκρατικό και φιλελεύθερο Σύνταγμα και δεν είναι τυχαία η μακροημέρευση του.
Το 2001 έγινε η δεύτερη εκτεταμένη συνταγματική αναθεώρηση , χωρίς όμως να αλλάξουν δομικά και ριζικά κάποιες λειτουργίες, αλλά θεσπίστηκαν συνταγματικοι θεσμοι και έγινε προσαρμογή στη νομολογία ανωτάτων δικαστηρίων της Χώρας.
Η Κυβερνηση ορθώς πρότεινε την αναθεώρηση που είναι αναγκαια. Παραδειγμα η δυσπιστία της κοινής γνώμης στα άρθρα 86 και 90 Παρ 5 , έχουν προκαλέσει αντιπαραθέσεις των κομμάτων που κάνουν αντιπολιτευτική χρήση ανάλογα με τη θέση που θέλουν να προασπίσουν. Έτσι χρειάζεται ειδική αναθεώρηση των διατάξεων αυτών με εκ βάθους μελέτη και τελολογική αντίληψη ( ποιο σκοπό επιτελεί η αναθεώρηση αυτών).
Η πρόταση αναθεώρησης 70 άρθρων πρέπει να είναι ουσιαστικη και ποιοτικη με ανάλυση του σκοπού αναθεώρησης κάθε αρθρου. Δηλαδή με περίσκεψη για την διατήρηση της δημοκρατικής σταθερότητας, με κοινωνική ενσυναίσθηση και μακροημέρευση. Διαφορετικα τα νέα άρθρα θα προκαλέσουν και πάλι δυσπιστία της κοινωνίας και ίσως νέες αντιπολιτευτικές φωνές και οι αλλαγές δεν θα εξυπηρετούν την κοινωνία και την δημοκρατία.
Προς το παρόν θεωρώ αναγκαία την άρση της ασυλίας για συγκεκριμένα αδικήματα και την κατάργηση των εξεταστικών επιτροπών που επισκιάζουν το έργο της Δικαιοσύνης.
Για τα υπόλοιπα θα πρέπει πρώτα να μελετήσουμε την αιτιολογία του σκοπού τους. Ας μην βιαζόμαστε λοιπόν και ας πρόβληματιστουμε.
*Η Κασσιανή Σκολαρίκη είναι δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω. Υπεύθυνη τομέα δικαιοσύνης ΔΕΕΠ Κέρκυρας
