Υπάρχει μελέτη για το Βίδο που σαπίζει δεκαετίες σε συρτάρια!

Την ώρα που ο Δήμος επιδεικνύει μία απίστευτη αδυναμία να βρει λύση στην δρομολόγηση καϊκιού προς το Βίδο, κυρίως, τις απογευματινές και βραδινές ώρες, αλλά ακόμα και να συναντήσει ή βρει προσωπικό για να λειτουργήσει επιτέλους το Δημοτικό (ιδιόκτητο) Καΐκι, αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης μελών συλλογικοτήτων στο Βίδο ότι εδώ και δεκαετίες υπάρχουν τουλάχιστον 2 μελέτες στα συρτάρια της δημοτικής αρχής για αξιοποίηση και ανάδειξη της νησίδας! Ας σημειωθεί ότι αν και είχαν προσκληθεί τόσο ο δήμαρχος όσο και οι βουλευτές, προσήλθε μόνο ο ανεξάρτητος βουλευτής Κέρκυρας Αλέκος Αυλωνίτης, κάτι που σχολιάστηκε έντονα από τους παρευρισκόμενους…

 

 

Η αποκατάσταση της τακτικής συγκοινωνιακής σύνδεσης με το Βίδο αποτελεί το πρωταρχικό και κρισιμότερο ζήτημα, η απουσία του οποίου ακυρώνει κάθε άλλη προοπτική για το δημοτικό νησί. Κατά τη διάρκεια δημόσιας συζήτησης που οργάνωσε ο σύλλογος «Οι Φίλοι του Βίδο» (με τη συμμετοχή αρκετών ακόμα συλλόγων πολιτών), το θέμα τέθηκε ως απόλυτη προτεραιότητα.

«Το κύριο ζήτημα που μας ενοχλεί είναι ότι, λίγο-πολύ, κάθε καλοκαίρι η πρόσβαση εδώ είναι από δύσκολη έως αδύνατη», ανέφερε ο αντιπρόεδρος του συλλόγου, Γιώργος Ραιδεστινός. Η υφιστάμενη κατάσταση, με τα ιδιωτικά δρομολόγια να τερματίζονται νωρίς το απόγευμα, καθιστά το νησί απαγορευμένο προορισμό για την πλειοψηφία των Κερκυραίων.

 

“Δεν βρίσκουμε πλήρωμα ούτε ιδιώτη”!

 

Ως άμεση λύση, μέλη του συλλόγου πρότειναν την επιχορήγηση των υπαρχόντων καϊκιών για την επέκταση του ωραρίου τους. Ο κ. Ραϊδεστινός έθεσε ένα συγκεκριμένο ερώτημα προς τη δημοτική αρχή: «Προχθές βγήκαν δύο προκηρύξεις, μία 28.000 και μία 22.000 ευρώ, για εργασίες. Γιατί δεν δόθηκαν αυτά τα 50.000 ευρώ σε κάποιον να αναλάβει το δημοτικό καΐκι, ώστε να μας “ανοίξει τον δρόμο”;».

Ο εντεταλμένος σύμβουλος, Σπύρος Νεράντζης, ο οποίος βρισκόταν πάνω στο νησί και κλήθηκε από τις συλλογικότητες να συμμετάσχει στη συζήτηση, απέδωσε το πρόβλημα στην αδιαφορία των ιδιωτών λεμβούχων να συμμετάσχουν στους διαγωνισμούς, δηλώνοντας ότι η οριστική λύση θα έρθει με την πρόσληψη προσωπικού από τον Δήμο, μια διαδικασία που τοποθετείται χρονικά «για του χρόνου».
”Η φετινή χρονιά μοιάζει να έχει χαθεί, όσον αφορά την εξεύρεση μιας μόνιμης λύσης μέσω προκήρυξης για το εστιατόριο, το κυλικείο, αλλά και για το μεταφορικό μέσο”, υπογράμμισε ο Παναγιώτης Μουρούζης, εκπαιδευτικός και μέλος του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Βίδο», προσθέτοντας πάντως ότι “αν κάποιος θέλει πραγματικά να βρει λύση, μπορεί να το κάνει, έστω και τώρα, για το διάστημα που απομένει αυτό το καλοκαίρι”.

 

Η βραβευμένη από την Ευρώπη μελέτη για το Βίδο σαπίζει στα συρτάρια!

 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η αποκάλυψη της Λίνας Ρούσσου, μέλους του συλλόγου (και επί χρόνια στελέχους του πάλαι ποτέ Δήμου Κερκυραίων)  σχετικά με την ύπαρξη τουλάχιστον δύο ολοκληρωμένων μελετών για την αξιοποίηση του Βίδο, οι οποίες παραμένουν αναξιοποίητες στα συρτάρια.

Σύμφωνα με την ίδια, η μία από αυτές, που εκπονήθηκε τη δεκαετία του 1990 με χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήταν βραβευμένη και είχε παρουσιαστεί στη Βουλή. «Ήταν μια εκπληκτική πρόταση που έβλεπε το Βίδο ως προέκταση του λιμανιού και της Παλιάς Πόλης», σημείωσε.

Η κ. Ρούσσου περιέγραψε μάλιστα και τη σημερινή στάση του Δήμου, αναφέροντας πως όταν πρότεινε την αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων, η απάντηση που έλαβε ήταν αφοπλιστική! “Το πρότεινα στο Δημοτικό Συμβούλιο και η απάντηση που πήρα ήταν ‘Θα με βοηθούσες αν το έψαχνες’. Να το ψάξω εγώ, δηλαδή; Θα το ψάξω. Αλλά αν δεν υπάρξει πολιτική βούληση, αν ο Δήμος δεν δώσει εντολή στις υπηρεσίες του να ψάξουν, να ετοιμάσουν, τότε εμείς απλώς γυρνάμε γύρω-γύρω. Βοηθητικοί είμαστε”.

 

Αυλωνίτης: Πάμε μαζί σε Βουλή και Υπουργεία, αλλά ο Δήμος να φέρει μελέτες!

 

Η αποκάλυψη αυτή προκάλεσε την άμεση παρέμβαση του βουλευτή Κέρκυρας, Αλέκου Αυλωνίτη, ο οποίος ήταν παρών στη συνάντηση και δεσμεύτηκε να αναλάβει πολιτική πρωτοβουλία: «Είμαι διατεθειμένος και επίσκεψη στους αρμόδιους υπουργούς να κάνω, και αιτήματα να καταθέσω, και κοινοβουλευτικό έλεγχο να ασκήσω», δήλωσε.

Ωστόσο, έθεσε ως προϋπόθεση την παροχή τεκμηριωμένων στοιχείων από την πλευρά του Δήμου, αλλά και συγκεκριμένων αιτημάτων και προτάσεων: «Πρέπει να έχω χειροπιαστά στοιχεία. Και τα χειροπιαστά στοιχεία είναι οι μελέτες. Για να φέρουμε χρήματα, πρέπει να έχουμε ώριμες μελέτες», τόνισε, συνδέοντας άμεσα την αποτελεσματικότητα της πολιτικής πίεσης με την ανάγκη ο Δήμος να παράξει το απαραίτητο υλικό.

Η Λίνα Ρούσσου, η οποία σήμερα είναι στέλεχος της Διαχειριστικής Αρχης του ΕΣΠΑ, υπογράμμισε συμπληρώνοντας τα όσα είπε ο βουλευτής, ότι έμφαση πέρα από τα ιστορικά και πολιτιστικά κριτήρια, πρέπει να δίνεται στο περιβαλλοντικό: “Σήμερα υπάρχουν χρηματοδοτικά εργαλεία και από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, πέρα από τα ΕΣΠΑ, προγράμματα που ζητούν προτάσεις για τόπους με ιδιαίτερη βιοποικιλότητα, όπως είναι το Βίδο”.

 

Ούτε άδεια, ούτε μελέτες

 

Στον πυρήνα της αδυναμίας του Δήμου να παρέμβει συντηρώντας τις υποδομές, βρίσκεται, όπως παραδέχθηκε ο κ. Νεράντζης, ένα σοβαρό νομικό ζήτημα.

Οι βασικές εγκαταστάσεις πρόσβασης, όπως η προβλήτα και η ξύλινη εξέδρα, είναι παράνομες και σε βάρος τους εκκρεμούν πρωτόκολλα κατεδάφισης. «Δεν μπορώ να πάω στις οικονομικές υπηρεσίες και να ζητήσω να χαλάσω λεφτά για κάτι που δεν είναι νόμιμο», εξήγησε. Η παραδοχή αυτή, ωστόσο, δεν λειτούργησε κατευναστικά, αλλά προκάλεσε ερωτήματα για τη διαχρονική αδράνεια του Δήμου να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες για τη νομιμοποίηση ή την κατασκευή νέων υποδομών. «Γιατί δεν κάνετε μια μελέτη να διορθωθεί και το λιμανάκι και να πάρετε και λεφτά να φτιαχτεί; Ξέρεις πόσα λιμάνια έχουν πάρει λεφτά την τελευταία δεκαπενταετία;», ήταν η απάντηση του βουλευτή κ. Αυλωνίτη.

 

“Όχι σε κάθε ιδιώτη που θα επιχειρήσει να μας αποκλείσει”

 

Ένα ακόμη κεντρικό σημείο της συζήτησης ήταν η ομόθυμη και κατηγορηματική αντίθεση των πολιτών σε οποιαδήποτε επιχειρηματική δραστηριότητα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποκλεισμό του κοινού.

Η θέση της τοπικής κοινωνίας αποτυπώθηκε στη φράση του κ. Ραιδεστινού: «Αυτό εδώ το κομμάτι (σ.σ. το υπαίθριο αναψυκτήριο το οποίο είχε επιχειρήσει ο ιδιώτης να το “καταλάβει” αν και δεν ήταν στη σύμβαση παραχώρησης), να μη διανοηθεί κανείς ότι θα βγει σε δημοπρασία. Το θέλουμε ελεύθερο».

Η εμπειρία από τη λειτουργία του εστιατορίου της εταιρείας Ikos στο νησί κυριάρχησε ως αρνητικό παράδειγμα. Πολίτες περιέγραψαν μια διαδικασία πρόσβασης που λειτουργούσε αποτρεπτικά. «Προσπάθησα να έρθω με τη γυναίκα μου. Πήρα τηλέφωνο και μου είπαν: “Βεβαίως, να έρθετε. Πρώτον, δεν έχουμε θέση την επόμενη εβδομάδα. Δεύτερον, θα πρέπει να κανονίσουμε ραντεβού”», ανέφερε χαρακτηριστικά ένας παρευρισκόμενος.

Ο κ. Νεράντζης, πάντως, αντέδρασε στους ισχυρισμούς, χαρακτηρίζοντάς τους «ψέματα» και προκαλώντας όσους είχαν παράπονα να τα είχαν καταγγείλει επισήμως την περίοδο εκείνη, για να απειληθεί η συζήτηση με εκτροχιασμό λόγω της έντασης που επικράτησε!

Μάλιστα, ο κ. Αυλωνίτης κάλεσε τον υπεύθυνο του Βίδο να μην μεταφέρει το πρόβλημα στον κόσμο καλώντας τον να βρει και να προτείνει λύσεις για τα προβλήματα: “Είναι πολύ επικίνδυνο αυτό το οποίο κάνεις, εσείς έχετε την ευθύνη να βρειτε λύσεις και όχι ο κόσμος».

Η φράση ενός πολίτη, ότι «καταφέραμε στην πόλη μας να λειτουργούν δέκα σύλλογοι οι οποίοι, στην ουσία, προσπαθούν να προστατέψουν τη δημοτική περιουσία από τον ίδιο τον Δήμο», αποτύπωσε το κλίμα δυσπιστίας.

 

Θετικές παρεμβάσεις

 

Πάντως, τόσο ο Γ. Ραιδεστινός όσο και άλλοι συμμετέχοντες αναφερθηκαν με θετική διάθεση και σε παρεμβάσεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα και έχουν βελτιώσει την εικόνα το Βιδου, με εργασίες καθαρισμού και περιποίησης: “Σίγουρα χρειάζονται κι άλλα πράγματα, ιδίως όσον αφορά την πυροπροστασία, αλλά δεν μπορούμε να μην πούμε ότι είναι θετικό το γεγονός ότι το νησί είναι πιο καθαρό. Αυτό σημαίνει ότι με ακόμη περισσότερη στήριξη και επιμέλεια από τον Δήμο, μπορεί σιγά-σιγά να επανέλθει στην παλιά του μορφή”. Μάλιστα, χαρακτήρισε ως θετικό το ότι έστω και με 16 παιδιά, γίνεται μια προσπάθεια να ξεκινήσουν και πάλι οι παιδικες κατασκηνώσεις.

 

Προτάσεις

 

Παρά την ένταση, στη συζήτηση κατατέθηκαν και συγκεκριμένες προτάσεις για το μέλλον του νησιού. Αυτές περιλάμβαναν τη δημιουργία Κέντρου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, τη φιλοξενία διεθνών κατασκηνώσεων, τη διοργάνωση συναυλιών και τη λειτουργία θερινού σινεμά. Παράλληλα, τονίστηκε η άμεση ανάγκη για τη λειτουργία ενός βασικού αναψυκτηρίου και τη συντήρηση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων υγιεινής.

 

Αιχμές Αυλωνίτη για τις απουσίες

 

Σαφής αιχμές για τους άλλους κοινοβουλευτικούς εκπρόσωπους της Κέρκυρας αλλά και (κυρίως) το Δήμαρχο Στέφανο Πουλημένο άφησε ο Αλ. Αυλωνίτης, ο οποίος ρώτησε αν έχουν κληθεί οι άλλοι θεσμικοί παράγοντες (πήρε καταφατική απάντηση). “Βλέπω ότι δεν ήρθε κανένας. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Είναι δείγμα των καιρών. Τα πάντα, όπως και οι θεσμικοί παράγοντες και οι θεσμοί μας, πειθαρχούν στη λογική τού τι πρέπει να κάνουμε στον τόπο μας για οικονομικούς ή, σε κάθε περίπτωση, για κομματικούς ή παραταξιακούς λόγους. Αυτό σημαίνει ότι περνάμε μια πολύ μεγάλη κρίση θεσμική, ακολουθούμε παράλληλους δρόμους οι οποίοι δεν συναντιούνται πουθενά”.

 

Φταίει η… Σερβική Κυβέρνηση!

 

Η ιστορική διάσταση του νησιού ως τόπου μνήμης για τον σερβικό λαό αναδείχθηκε από τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνοσερβικής Φιλίας, Ζέλικο Πόποβιτς. Η παρέμβασή του οδήγησε σε μια ακόμη διαφωνία, όταν ο κ. Νεράντζης απέδωσε την ευθύνη συντήρησης του Μαυσωλείου στη Σερβική κυβέρνηση, επικαλούμενος σχετικό συμβόλαιο. Ο κ. Πόποβιτς αμφισβήτησε τον ισχυρισμό, αντιπαραβάλλοντας την άριστη κατάσταση των ελληνικών μνημείων στη Σερβία και ζήτησε από τον δημοτικό σύμβουλο να του παρουσιάσει το εν λόγω έγγραφο.