Ανακοίνωση της ΚΟΒ Εκπαιδευτικών Κέρκυρας για τη στέγαση των εκπαιδευτικών.
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Για άλλη μια χρονιά, δεκάδες εκπαιδευτικοί καλούνται να αφήσουν τα σπίτια, τα οποία με δυσκολία είχαν καταφέρει να βρουν, πολύ πριν κλείσουν τα σχολεία. Στην Κέρκυρα, εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε διάφορες βαθμίδες της εκπαίδευσης, πετάγονται κυριολεκτικά στον δρόμο ή στην καλύτερη περίπτωση βρίσκονται αντιμέτωποι με εκβιαστικές “συμφωνίες” υπέρογκων αυξήσεων στα ήδη αδιανόητα ακριβά ενοίκια για σπίτια-δωμάτια που διαμένουν.
Ο μισθός του νεοδιόριστου εκπαιδευτικού φτάνει στα 740 ευρώ, ενώ οι αναπληρωτές και οι νεοδιόριστοι, που ζουν με μισθούς των 800-900 ευρώ αναγκάζονται να δίνουν τα μισά για τη διαμονή τους τα οποία κάθε χρόνο στήνουν από την αρχή, επιδοτώντας επί της ουσίας την εργασία τους, ακόμα και με δανεικά, ενώ πολλές φορές συντηρούν και 2ο σπίτι, στον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους.
Οι αναπληρωτές κάθε Σεπτέμβρη, αναγκάζονται να μετακομίζουν σε 3 μέρες ολόκληρα νοικοκυριά, και τώρα λίγο καιρό πριν τελειώσει άλλος ένα εργασιακός, εκπαιδευτικός και οικογενειακός “γολγοθάς” τους πετάνε από τα σπίτια τους!!
Αυτή η απαράδεκτη κατάσταση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που διαχρονικά υπηρέτησαν και υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις ως τώρα. Είναι αποτέλεσμα της “ανάπτυξης” που έχει ως γνώμονα το κέρδος κι όχι τις ανάγκες των εργαζομένων και των κατοίκων των νησιών μας. Το “τουριστικό θαύμα” και τα ρεκόρ που σπάνε το ένα μετά το άλλο, σημαίνει εξασφάλιση κερδών για μια χούφτα μεγαλοεπιχειρηματίες και ομίλους του τουρισμού, αδιαφορώντας για την κάλυψη των βασικών αναγκών των κατοίκων, όπως η στέγη, η Υγεία, η Παιδεία, οι υποδομές, οι εργασιακές και μισθολογικές συνθήκες των εργαζομένων. Κι εδώ στην Κέρκυρα, το γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό.
Ανάλογη στάση κρατούν και οι τοπικές αρχές, με την Περιφέρεια Ι.Ν. αλλά και τις Δημοτικές Αρχές όλων των Δήμων, να «νίπτουν τας χείρας τους», όταν πρόκειται για τις ανάγκες των εργαζομένων, αλλά και τις ανάγκες του κερκυραϊκού λαού για τις κοινωνικές παροχές στην Εκπαίδευση, την Υγεία, τον Πολιτισμό. Στις απαιτήσεις των εκπαιδευτικών σωματείων, Περιφέρεια και Δήμοι αρκούνται στην κατανόηση και σε ένα «χτύπημα στην πλάτη» ή προκρίνουν λύσεις που παραπέμπουν στη δευτέρα παρουσία (π.χ. κάποια στιγμή κατασκευή δημόσιων κατοικιών για τους υπαλλήλους… αλλά μέχρι τότε τίποτα).
Για τους εργαζόμενους και τον λαό, η κατοικία δεν είναι εμπόρευμα και επενδυτικό προϊόν! Είναι αδιαπραγμάτευτο κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα!
Καλούμε τους εκπαιδευτικούς σε ένα αγώνα που θα απαιτούμε:
Με ευθύνη του υπουργείου και του κράτους να εξασφαλιστεί εδώ και τώρα η στέγαση όλων των εργαζομένων που έρχονται από άλλες περιοχές, με ενοικίαση ξενοδοχείων και κατοικιών για τον σκοπό αυτό.
Επίδομα ενοικίου σε όλους τους εργαζόμενους από άλλες περιοχές στο ύψος του ενοικίου.
Γενναίες αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13ου-14ου μισθού ώστε να μπορούν οι εργαζόμενοι να ανταποκρίνονται στο τεράστιο κόστος ζωής στο νησί.
Μονιμοποίηση εδώ και τώρα όλων των αναπληρωτών και των συμβασιούχων του δημοσίου και μαζικές προσλήψεις εργαζομένων με γνώμονα τις ανάγκες των σχολείων και των άλλων υπηρεσιών.
Να αξιοποιηθεί η δημόσια και δημοτική περιουσία, με αποκλειστική ευθύνη του κράτους και του δήμου – χωρίς ΣΔΙΤ και παραχωρήσεις σε ιδιώτες, ΜΚΟ κ.λπ., ώστε να ανακαινιστούν ή να κατασκευαστούν σύγχρονα και ασφαλή καταλύματα για τους εργαζόμενους καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους στο νησί.
Αυτό αλλά και όλα τα προβλήματα που απασχολούν τους εκπαιδευτικούς, πρέπει να γίνουν κριτήριο ψήφου στις 21 Μάη. Όλοι αυτοί που μας έφτασαν μέχρι εδώ σήμερα, έχουν ήδη αποφασίσει τι θα κάνουν την επόμενη μέρα. Αποτελούν μέρος του προβλήματος και δεν μπορούν να δώσουν λύσεις. Η λύση είναι χέρια του λαού που όσο πιο δυνατός είναι τόσο θα μπορεί να αποσπά κατακτήσεις στο σήμερα και να ανοίγει δρόμους για οριστικές λύσεις στο αύριο.
