“Ακραία καιρικά φαινόμενα ή ακραία ανικανότητα;”

Το ερώτημα ρητορικό. Ερώτημα δηλαδή που διατυπώνεται σαν σχήμα λόγου κι όχι για να απαντηθεί, διότι η απάντηση είναι αυτονόητη ή περιττή και υποδηλώνεται ή υπονοείται.
Ήρθε μια γερή βροχή να ξεπλύνει τόσα ψέματα, που ταΐζουν το Λαό δεκαετίες ολόκληρες.
Θα σταθούμε όμως σήμερα σε κάτι πιο σημαντικό και από τα ψέματά τους:
Καλέσαμε ειδικές δυνάμεις του Στρατού να συνδράμουν στην αποκατάσταση ζημιών και ιδιαίτερα της πιθανής κατασκευής νέας γέφυρας στον Ποταμό (25-30 μέτρων).
«Ο Στρατός διαθέτει τεχνογνωσία και μηχανήματα» μας λένε.
Ντροπή! Προσπαθούν να κρύψουν την πλήρη ανικανότητά τους.
Όταν σε όλο το μήκος του ποταμού, υπήρξαν απίθανα υλικά στο βυθό του και παράκτια που δυσκόλευαν τη ροή του νερού. Και το νερό θύμωσε και εκδικήθηκε.
Όταν αμαρτίες και παρανομίες συνδημοτών μας στένεψαν την κοίτη του, με την ανοχή όλων μας, ιδιαίτερα όμως την ανικανότητα της πολιτικής διοίκησης του τόπου να εφαρμόσει το Νόμο.
Όταν έργα με εξόφθαλμες κακοτεχνίες αποδίδονται για χρήση χωρίς έλεγχο και ευθύνη.
Όταν έλεγχος και συντήρηση έργων είναι ανύπαρκτα.
Όταν η εκβολή του ποταμού στη θάλασσα, ποτέ δεν άνοιξε ή δεν εκβαθύνθηκε ώστε απρόσκοπτα να διοχετεύονται τα νερά του στη θάλασσα.
Μας φταίει λοιπόν η γέφυρα! Ηλικίας εκατοντάδων ετών, μέχρι που ήρθε ο «πολιτισμός».
Και τώρα, η πολιτική ηγεσία του τόπου κρύβεται πίσω από το Στρατό, γιατί μπόρα ήταν, θα περάσει. Η τοπική πολιτική ηγεσία κοίταζε στα μάτια τον Υπουργό που ήρθε για να απαλύνει(;;;) τον πόνο κατεστραμμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων, γιατί μπόρα ήταν, θα περάσει.
Έκαναν όμως ότι δεν τον άκουσαν να λέει αυτολεξεί: «οι υποδομές του νησιού είναι γερασμένες. Δεν υπάρχει αμφιβολία! …Αυτές οι γερασμένες υποδομές δεν μπορούν να αντιδράσουν σωστά και ούτε να εξυπηρετήσουν κυρίως και πάνω από όλα την ασφάλεια των πολιτών»!
Ντροπή!
Υπήρξε δήλωση «κορυφαίου πολιτικού του τόπου», ότι δεν διαθέτουμε βαρέα, ειδικά μηχανήματα, γι’ αυτό κρίναμε απαραίτητη τη συνδρομή του Στρατού.
Φυσικά, έτσι είναι, όταν ασχολούνται μόνο με μερικές λακούβες σε ορισμένους δρόμους ή καμιά πλάκα σε πεζοδρόμιο και αυτά, αν και όταν.
Ασχολούνται με το φαίνεσθαι, περνάνε καλά σε ταξιδάκια και προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι για.. «το καλό του τόπου», φωτογραφίζονται με διάφορους γραμματείς υπουργείων για να μας πείσουν ότι ενδιαφέρονται και προσπαθούν νυχθημερόν για.. «το καλό του τόπου κατόπιν ενεργειών τους» και κάνουν ανούσιες δηλώσεις που μοιάζουν σαν να ανοιγοκλείνουν το στόμα τους και να μη λένε απολύτως τίποτα.
Όλο φρου φρου και αρώματα! Και πόζες, πολλές πόζες για το φωτογραφικό φακό!
Δεν είναι δυνατόν για κάθε πρόβλημα του τόπου, να φταίει πάντοτε κάποιος άλλος, ένας τρίτος, ο κακός μας ο καιρός, η τύχη, όταν οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι περί άλλων τυρβάζουν.
Αυτό δεν χαρακτηρίζεται σαν σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ικανότητα. Παιδική χαρά είναι.
Έτσι δεν πάει μπροστά ο τόπος, δεν επιλύονται ανάγκες των πολιτών, δεν προοδεύουμε. Παραμένουμε σε μια παράλυση που αγγίζει τα όρια της νεκρικής ακαμψίας.
Καιρός πλέον η βροχή να πνίξει δια παντός την απίστευτη ανικανότητα τους:
φράγματα ΕΔΩ και ΤΩΡΑ,
παραλιακή Γαρίτσας ΕΔΩ και ΤΩΡΑ,
παράκαμψη Τρία Γεφύρια-Χρυσηίδα ΕΔΩ και ΤΩΡΑ,
παράκαμψη Μπενιτσών, ΕΔΩ και ΤΩΡΑ!
Να δείτε τότε τεχνογνωσία και βαρέα μηχανήματα που θα διαθέτει ο τόπος!
Φτάνει πια η έκθεση σε κίνδυνο των πολιτών, η καταστροφή οικογενειακών και επαγγελματικών περιουσιακών στοιχείων και ο εξευτελισμός των Κερκυραίων!
Φτάνει πια!
Δεν κάνουν τα παιδιά!