Εύλογες απορίες προκύπτουν για τους πολίτες από την πορεία άρσης μέτρων, τις παλινωδίες με τις μάσκες και τη διαχείριση των “διεκολύνσεων” για όσους έχουν εμβολιαστεί. Το αφήγημα περί “ατομικής ευθύνης” επανέρχεται, την ώρα που η πανδημία βγαίνει ξανά εκτός ελέγχου.
Σταθερή στην άποψή της φαίνεται να παραμένει η Κυβέρνηση ότι οι πολίτες δεν έχουν αντιληφθεί την ουσία των μηνυμάτων που τους απευθύνει, αποδίδοντας τις εξάρσεις της επιδημίας κορονοϊού στην έλλειψη ατομικής ευθύνης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απόφαση για την άρση του μέτρου για τη χρήση της μάσκας στους εξωτερικούς χώρους, γεγονός που συνέπεσε με την αύξηση των κρουσμάτων στη συνέχεια με την Κυβέρνηση να θεωρεί ότι οι πολίτες δεν κατανόησαν τι τους είπε.
Όμως δεν είναι μόνο οι μάσκες το θέμα την περίοδο αυτή, αν και οι παλινωδίες στο μέτωπο αυτό είναι πολλές, πριν το ξέσπασμα του δεύτερου κύματος ακόμη.
Οι πολίτες δεν έχουν καταλάβει τι θα ισχύσει με τους εμβολιασμένους και μη, τον τρόπο που θα ταξιδεύουν, που θα δικαιούνται πιστοποιητικό εμβολιασμού, για τα παιδιά που θα πάνε σχολείο, για την υποχρεωτικότητα κ.α.
Επιπλέον, όπως και πέρσι, την ώρα που η κυβέρνηση επιρρίπτει ευθύνες στους πολίτες, παράλληλα επιδιώκει την παρουσία τουριστών με οποιοδήποτε υγειονομικό κόστος, προσπαθώντας να δώσει διεθνώς το μήνυμα της επιτυχημένης διαχείρισης.
Κρίσιμα ερωτήματα, χωρίς σαφείς απαντήσεις
Είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός; Επίσημα δεν είναι όμως ο πρωθυπουργός μετά και την εισήγηση της Επιτροπής Βιοηθικής έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών. Όμως αυτό έχει μείνει εκεί. Τι θα γίνει με τους αρνητές και το περιβάλλον τους; Θα καθιερωθεί κάποια ποινή;
Τι θα γίνει με την εστίαση; Τα μικτά και αμιγώς covid free καταστήματα αφορούν εσωτερικούς χώρους. Δηλαδή έξω θα κάθεται όποιος θέλει αλλά μέσα μόνο οι εμβολιασμένοι εφόσον το κατάστημα αποφασίσει να είναι μόνο γι’ αυτούς; Και αν ένας γονιός είναι εμβολιασμένος αλλά το 14χρονο παιδί του δεν είναι, τότε τι γίνεται;
Ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός στους μαθητές λυκείου αλλά συστήνεται. Τι θα γίνει αν σε μια τάξη ή ένα σχολείο υπάρχουν ανεμβολίαστοι; Τι θα συμβεί αν βρεθεί κρούσμα και πρέπει να κλείσει η τάξη;
Πολλοί είναι οι πολίτες οι οποίοι νόσησαν, εμβολιάστηκαν με πρώτη δόση και μετά έλαβα την εντολή να μην κάνουν τη δεύτερη όμως ακόμη δεν μπορούν να έχουν green pass. Πότε θα λυθεί το πρόβλημα αυτό;
Η Πολιτεία επιβάλει τουλάχιστον rapid test για να ταξιδέψουν οι πολίτες που είναι ανεμβολίαστοι προς τα νησιά. Τι γίνεται όμως με την επιστροφή από αυτά; Αν μάλιστα διαπιστωθούν αυξημένα κρούσματα σε έναν προορισμό ο πολίτης εγκλωβίζεται εκεί;
Τελικά οι εμβολιασμένοι μπορεί να κολλήσουν κορονοϊό αλλά το πιθανότερο είναι να μην τον μεταδώσουν και να νοσήσουν ήπια. Γι’ αυτούς τι ισχύει από πλευράς περιορισμών; Θα πρέπει να μείνουν σε καραντίνα; Κι αν είναι ήδη σε διακοπές;
Με τους Έλληνες του Εξωτερικού που έχουν εμβολιαστεί εκτός, σε χώρες που δεν έχουν συμφωνήσει για το green pass, και φαίνονται ανεμβολίαστοι λόγω του ΑΜΚΑ τους, τι συστήνεται; Μπορεί να λυθεί το θέμα τους σε ένα ΚΕΠ;
Είναι ξεκάθαρο ότι η αντιμετώπιση των πολιτών με αυτόν τον τρόπο, η σύγχυση και η μη ανάληψη ευθυνών από την κυβέρνηση, που όποτε το θυμάται επικαλείται την επιτροπή και σε πολλές περιπτώσεις πρώτα αποφασίζει και μετά ενημερώνει τους ειδικούς, οδηγεί σε αντίθετα αποτελέσματα.
Η απώλεια της εμπιστοσύνης, η απουσία λογοδοσίας και οι αντιφατικές αποφάσεις, οδηγούν σε υγειονομικό πισωγύρισμα με απρόβλεπτα αποτελέσματα, εν μέσω μιας κίβδηλης ατμόσφαιρας “ευφορίας”, λόγω καλοκαιριού.
