Δεκάδες οι αναρτήσεις για το Πολυτεχνείο: «Οι μνήμες δεν ξεθωριάζουν»!

Η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τιμήθηκε και με αναρτήσεις δεκάδων Κερκυραίων στο Facebook και τα κοινωνικά δίκτυα.

Σταχυολογήσαμε ορισμένες από αυτές και σας τις παραθέτουμε.

Yorgos Kentrotis

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ…
… και θα ζει όσο θα υπάρχει έστω και ένας που θα θυμάται τί και πώς έγινε τότε και που θα φροντίσει να αφήσει ζωντανή τη μνήμη του και στους επόμενους.

Διονύσης Στραβοράβδης

«Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς αφού υπάρχει η τηλεόραση».
Ουμπέρτο Έκο «Σημειολογία στην καθημερινή ζωή»

Markos Psarrakis

Κάθε ιστορικό γεγονός, μικρότερο ή μεγαλύτερο, γίνεται αντικείμενο επανεξέτασης ή και αναθεώρησης. Η δεύτερη αυτή διαδικασία είναι πολύ της μόδας και στην χώρα μας. Η επανάσταση του 21, η μικρασιατική καταστροφή, και άλλα γεγονότα τοποθετούνται από μερίδα ειδικών και μη στον αστερισμό της αναθεώρησης με τέτοια εμμονή και βαναυσότητα που να δημιουργούν σκέψεις για τα κίνητρα. Διαβάζουμε δημοσιεύματα όπου κάποιοι μιλούν θετικά για αλλαγή της εθνικής συνείδησης μας λες και η εθνική συνείδηση είναι κάτι που μπορείς να ξεριζώσεις με απλές και γρήγορες κινήσεις, το πολύ σε βάθος εικοσαετίας. Κομμάτι αυτής της εθνικής συνείδησης που βάλλεται, κυρίως σε όσα κράτη δεν είναι κυρίαρχα, είναι και η αντίσταση των ανθρώπων απέναντι στην βία που τους επιβάλλεται.
Η Χούντα του 67 δεν είχε κανένα λόγο να επιβληθεί στον ελληνικό λαό. Έναν λαό που προσπαθούσε να συνέλθει από ένα διχαστικό παρελθόν δεν του επιβάλλεις άλλον ένα διχασμό, παρά μόνο γιατί τον θέλεις μαζί με τους ισχυρούς υποβολείς σου υπόδουλο και έρμαιο στις ορέξεις τους και τα σχέδια τους. Η παρανομία της Χούντας πληρώθηκε ακριβά και μάλιστα εθνικά, στο πεδίο δηλαδή εκείνο που δήθεν επιζητούσε την νομιμοποίησή της. Μιλώ για το πραξικόπημα, την εισβολή και την κατοχή στην Κύπρο και για την αυξανόμενη απειλή στο Αιγαίο και αλλού.

Korakianitis Nikos

17 Νοεμβρίου.Απο τις πιό σημαντικές ημέρες της στην συγχρονη ιστορίας. Ημερομηνία που δίδαξε θέληση, πιστευω, και αγώνα για την δημοκρατία. Στον αγώνα αυτό όλος ο φοιτητικός κόσμος με σύμβολο το Πολυτεχνείο. Οι μηχανικοί, τότε φοιτητές και τώρα επαγγελματίες κάθε τέτοια μέρα ξημερώνουν με ιδιαίτερα συναισθήματα. Ο κόσμος δεν ξεχνα. Το ΤΕΕ Ελλάδος ως εκποσωπος του κλάδου μας οφείλει να σεβαστει αυτους τους αγωνες. Πιστευω η σημερινή ανακοίνωση του Προεδρου του ΤΕΕ Ελλάδος θα το αναφέρει.
Εν αναμονή…

O Perry Pantelios

Αγωνιστικη και Μαχητικη καλημέρα φίλες και φίλοι,συντρόφισσες και σύντροφοι,αγαπητά μου παιδιά.Μεγαλη η μέρα σήμερα.Μια απο τσι λίγες που οι Έλληνες και ιδιαίτερα η νεολαία μας,φερθηκανε «αντρικεια»,όσο κι αν θέλουνε κάποιοι να υποβαθμίσουνε το γιορτασμό της.Διδάξτε τα παιδιά,αυτα είναι το ΜΕΛΛΟΝ και η ΕΛΠΙΔΑ…
Το γεγονός πως καποιοι ακόμα αγωνιανε να διαστρεβλώσουνε την ιστορία και να μας πουνε πως νεκροί στο Πολυτεχνείο δεν υπήρξανε,σημαίνει πως όλα όσα συμβολίζει η 17η Νοέμβρη 1973 ενοχλούνε ακόμα,κι αυτό σημαίνει πολλα.
Και μη μαλώνετε.Ολοι όσοι θέλουνε,μπορούνε να γιορτάσουνε τη μέρα αρκεί να το νοιωθουνε…Μπορεί η δημοκρατία μας να μη μας αρέσει,αλλά ειναι η μόνη που μας αφήνει να τσι ασκούμε κριτική ελεύθερα.Κι αν δε μας ικανοποιει,μην ξεχνάμε και το δικό μας μερίδιο σ’αυτή.Κι ας την εχτιμάμε,δεν είναι δεδομένη,όπως και τίποτα στον κοσμο μας.

Γιάννης Ανδριώτης

Διάβασα σχόλια, γιατί στην Ελλάδα γιορτάζουμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου όταν όχι μόνο ηττήθηκε αλλά δεν έριξε και τη χούντα, αντί να γιορτάζουμε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Για τον ίδιο λόγο, εξακολουθούμε και τιμούμε και εορτάζουμε την επέτειο του Μάη του 68, της Άνοιξης της Πράγας κ.ο.κ.
Είναι πολύ απλό: διότι η ελπίδα, ο συμβολισμός, ο δρόμος για το μέλλον είναι το μήνυμα της εξέγερσης των φοιτητών το Νοέμβρη του ΄73, μαζί με πλήθος λαού, παρά τη σιωπή και το φόβο που είχε διασπείρει σε όλη την Ελλάδα η Χούντα αλλά και την τεράστια προσπάθεια πολιτιστικής και πολιτισμική αλλοίωσης ενός ολόκληρου λαού.
Διότι εκεί που την εποχή εκείνη, “πολιτικοί παρατηρητές” εντός και εκτός συνόρων διέβλεπαν εδραίωση της χούντας και έναν εξουθενωμένο, παρατημένο ή κοιμισμένο λαό, δεν χρειάστηκε πολύ παρά μια σπίθα για να μπει «φωτιά» και η αντίδραση να ξεχυθεί σαν ποτάμι… Και τότε, και πρωτύτερα στα γεγονότα της Νομικής… Και να απονομιμοποιηθεί η Δικτατορία στη συνείδηση του κόσμου και στο εξωτερικό.
Όσο και αν ορισμένοι νομίζουν ότι άλλαξαν οι εποχές ή οι κινητοποιήσεις αφορούν «βαλτούς μπαχαλάκηδες», πως καμία σπίθα δεν μπορεί να ανάψει την αντίδραση για μια καλύτερη, πιο ελεύθερη, πιο δημοκρατική κοινωνία, ας μην αυταπατάται: η φλόγα ξεπηδά ακόμα και εκεί και όταν κανείς δεν την περιμένει.
Υ.Γ.: Ακόμα και σήμερα, ο εορτασμός της επετείου του Πολυτεχνείου στα σχολεία είναι ο μόνος που έχει μαζική συμμετοχή με τη θέληση των ίδιων των παιδιών, έστω και αν έχουν περάσει 46 χρόνια από τις φωτιές που άναψαν τότε οι νέοι άνθρωποι στην οδό Πατησίων αλλά και παντού στη χώρα…

Fivos Kakavitsas

Ημέρα μνήμης γα όσους θυσιάστηκαν στον αγώνα για την ελευθερία.
Αγωνιστικούς χαιρετισμούς σε κάθενα που η σημερινή ημέρα, είναι κάτι παραπάνω απο μία απλή επέτειος!
Hasta la victoria! Siempre!

Ismini Morou

Η νύχτα και το πρωί της 17ης Νοεμβρίου 1973:οι μνήμες δεν ξεθωριάζουν!

Αλεξάνδρα Μεταλλινού

Έμπρακτη απάντηση στους ισχυρισμούς όσον υποστήριζαν ότι «δεν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο» αποτελούν τα ακόλουθα στοιχεία που και παρουσιάζουν όλα τα ονόματα και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες σκοτώθηκαν οι 24 νέοι που έβαψαν με το αίμα τους την 17η Νοεμβρίου.

Kostas Kavvadias

…Στην πολιτεία βραδιάζει
Το χιόνι τις στέγες σκεπάζει
Ένα καμιόνι φορτώνει
Και κόβει στα δυο τη σιγή

Περιπολία στους δρόμους
Και κάποια φωνή που διατάζει
Κι εσύ ησυχάζεις
Το δάχτυλο βάζεις
Να βρεις την πληγή …

John Dimitriadis

Ο Μηταφίδης καταδικάστηκε σε ισόβια, για δράση κατά της Χούντας. Η Καλφακάκου, ήταν στην αντιχουντική συντονιστική επιτροπή. Αυτοί που τους τραμπούκισαν σήμερα, ως δήθεν «πολύ αριστεροί», παίζουν μόνο το παιχνίδι της δεξιάς κι όσων μισούν το «Πολυτεχνείο»!

Χρήστος Μωραϊτης

17 του Νοέμβρη καταθέτουμε στεφάνι στο μνημείο των νεκρών του Πολυτεχνείου μπροστά στην πρ..Νομαρχία. Χωρίς ερμηνείες. Όλοι όσοι νιώθουμε ότι μας αφορά το ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ. Αυτό. Και ότι κάποιοι πέθαναν για αυτό τότε.