Ο πρόεδρος της Κομισιόν, μεσιέ Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ το ξαμόλησε το «φασούλι» του στη Γερμανική εφημερίδα «Βελτ αμ Ζόντακ»! Με πρόταση του υποστηρίζει την δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού στρατού! Εδώ σ’ αυτό το σημείο πρέπει να θυμίσουμε ότι ο «θεμέλιος λίθος» για την δημιουργία ευρωπαϊκού στρατού μπήκε το Μάρτη του 2000 στη Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. που έγινε στη Πορτογαλική πόλη Σίντρα. Έναν ακριβώς χρόνο μετά το Νατοϊκό έγκλημα που διαπράχτηκε στη Γιουγκοσλαβία. Τότε με εντολή του Νατοϊκού Γ.Γ. Χαβιέ Σολάνα και μετέπειτα Γ.Γ. του Συμβουλίου της Ευρώπης (!) άρχισαν στις 24 Μάρτη 99 οι σαρωτικοί βομβαρδισμοί στο Βελιγράδι και όχι μόνο…
Έτσι λοιπόν ο Ζαν-Κλοντ το ξανά «ζεσταίνει» σήμερα το θέμα υποστηρίζοντας στην δεξιά εφημερίδα ότι: «Η εικόνα της Ευρώπης έχει δεχθεί πολλαπλά πλήγματα και στα θέματα εξωτερικής πολιτικής κανένας δεν φαίνεται να μας παίρνει στα σοβαρά…» Συνεχίζοντας ο πρόεδρος της Κομισιόν αναφερόμενος και στον από βορά κίνδυνο πρόσθεσε: «Ενας τέτοιος στρατός της Ε.Ε. θα περνούσε ένα σαφές μήνυμα στη Ρωσία ότι μιλάμε σοβαρά όταν αυτό αφορά την προστασία των ευρωπαϊκών αξιών». Βέβαια όταν οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι σαν κ’ αυτόν μιλάνε για αξίες, πρέπει να γίνεται κατανοητό ότι εννοούν τους χρηματιστηριακούς δείκτες, τις ισοτιμίες των νομισμάτων και τα λοιπά τοκογλυφικά παράγωγα! Γράφοντας στις σόλες τους τις ανθρωπιστικές κρίσεις που δημιουργούν οι πολιτικές που επιβάλλουν οι προστασίες αυτών των “αξιών”…
Όμως είναι ιστορικά βεβαιωμένο πως όταν, οι ανισορροπίες και κυρίως οι αντιθέσεις μεταξύ των κυρίαρχων παικτών, που δημιουργεί το ίδιο το σύστημα, μεγιστοποιούνται τότε την «λύση» αναλαμβάνουν να την δώσουν οι στρατοί, μεταξύ αυτών και ο υπό δημιουργία ευρωπαϊκός όπως προτείνει ο αποκαλούμενος από τους δικούς μας φωστήρες «φιλέλληνας» της ευρωζώνης Ζαν-Κλοντ. Ο πρόεδρος της Κομισιόν δεν είναι δυνατόν να μιλάει αφ’ εαυτού προτείνοντας την δημιουργία της ευρωπαϊκής Βέρμαχτ σε μια Γερμανική εφημερίδα αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις που μπορεί να ανοίξει μια τέτοια συζήτηση. Ήδη ο Βιβιέν Περτουζό από το Γαλλικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων πέρασε στην απέναντι όχθη υποστηρίζοντας ότι: «Τα 28 κράτη μέλη δεν αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο την απειλή, οπότε δεν έχουν και την ίδια απάντηση σε αυτήν την ιδέα του Ζαν Κλοντ Γιούνκερ για έναν ευρωπαϊκό στρατό…»
Η «πρόταση» του Γιούνκερ ήταν απλά ο προπομπός που δημοσιοποίησε τη συζήτηση γύρω από αυτό το επίμαχο θέμα που απασχολεί σοβαρά τους κύκλους του Βερολίνου. Χαρακτηριστικό το πρωτοσέλιδο και της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» : «Κυβερνητική εκπρόσωπος δήλωσε στο Βερολίνο ότι η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ συμμερίζεται την άποψη πως είναι καλό που υπάρχει μια εμβαθυνόμενη στρατιωτική συνεργασία στην Ευρώπη». Στο ίδιο μήκος κύματος και ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ που μεταξύ άλλων στην εφημερίδα «Τάγκεσπιγκελ» δήλωσε: «Υπάρχουν νέοι κίνδυνοι και απειλές κατά της ευρωπαϊκής μας ειρηνικής τάξης πραγμάτων που απαιτούν κατάλληλες προσαρμογές». Στη συνέχεια ο ίδιος ακολουθώντας την γνωστή συνταγή, «μια στο καρφί και μια στο πέταλο» χαρακτήρισε τον ευρω-στρατό «μακροπρόθεσμο στόχο» προκειμένου να καθησυχάσει τους Αμερικανούς, τους Άγγλους, τους Γάλλους και τους κυρίως τους στοχοποιημένους Ρώσους… Αντίθετα ο επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της γερμανικής Βουλής, Νόρμπερτ Ρέτγκεν, δείχνει να βιάζεται δηλώνοντας: «Ότι η ιδέα ενός ευρωπαϊκού στρατού αποτελεί ένα ευρωπαϊκό όραμα, του οποίου η ώρα έχει φθάσει…»
Ανεξάρτητα από τις παραπάνω κινήσεις, τα αποτελέσματα των εκλογών που αναμένεται να πραγματοποιηθούν άμεσα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες , είναι δυνατόν να ακυρώσουν μεταξύ άλλων και αυτά τα σχέδια… 22 και 29 Μαρτίου στη Γαλλία κρίσιμες τοπικές εκλογές: Tο ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις το φέρνουν στην πρώτη θέση με 30%. Ο τραγικά ελάχιστος Ολάντ, θα εισπράξει με το χειρότερο τρόπο, τα αποτελέσματα της πολιτικής του με το δέσιμο της Γαλλίας πίσω από το άρμα της «Deutschland uber alles». 7η του Μάη εκλογές στην Αγγλία, οι συντηρητικοί από παράδοση εκπροσωπώντας τον υπερατλαντικό παράγοντα θα αντιταχθούν σ’ αυτά τα σχέδια αν νικήσουν. Αν οι εργατικοί αναδειχθούν νικητές τότε τα γερμανικά σχέδια διευκολύνονται, εκτός και αν οι ευροσκεπτικιστές του Φάρατζ αλλάξουν το Βρετανικό πολιτικό σκηνικό… Εκλογές στις αρχές του επόμενου έτους και στην Ιρλανδία…
Όμως οι καθοριστικές εκλογές στον Ευρωπαϊκό νότο πολλά μπορεί να ανατρέψουν ακόμα και σ’ αυτό το τομέα… Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αναμενόμενων εκλογών, στο Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο χρειάζεται άμεσα ένας τέτοιος Ευρωστρατός και μάλιστα επαγγελματικός! Τους είναι απαραίτητος για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις αλλά και εντός της Ε.Ε. προκειμένου να αντιμετωπίσουν Λαούς οργισμένους από πολιτικές όλο και μεγαλύτερης λιτότητας…
* Ο τίτλος είναι από τη μπαλάντα: «Τρίτος παγκόσμιος πόλεμος» μουσική Β. Παπακωνσταντίνου στίχοι Γιάννη Νεγρεπόντη.-
