Μας ενοχοποίησαν, μας έκαναν συνένοχους τους και τις περισσότερες φορές τους κυρίως ενόχους… Σ’ αυτό ακριβώς το πλάνο δούλεψαν και το πέτυχαν οι ξενοκίνητοι βιαστές και το πέρασαν μέσα στη κοινωνία, με πονηριά και μεθοδικότητα. Είχαν σχέδιο προκειμένου να εξουδετερώσουν τις τυχόν αντιστάσεις ενός λαού που πνίγονταν στη κόλαση της φτωχοποίησης. Ενοχοποιώντας έναν λαό ολόκληρο με το κατάπτυστο, αλλά καλά μελετημένο «μαζί τα φάγαμε», προσπάθησαν να σκεπάσουν το όργιο των σκανδάλων όλων αυτών των δεκαετιών από την μεταπολίτευση μέχρι και την 25η του Γενάρη αυτού του χρόνου… Με εργαλεία τις γνωστές φίρμες της δημοσιογραφίας ηλεκτρονικής και έντυπης δημιούργησαν ατμόσφαιρα συνενοχής και ηττοπάθειας, προκειμένου να εξουδετερώσουν κάθε πρόθεση αντίστασης…
Διαχέοντας παντού ότι ο κοσμάκης ήταν αυτός που τίναξε τη «μπάνκα στον αέρα»! Αυτός ήταν που κατανάλωνε περισσότερα από ότι παρήγαγε. Ήταν αυτός που τόριξε στη κραιπάλη και στο τεμπελίκι, αραχτός και έτσι, μάσαγε ευρωπαϊκά προγράμματα και άφηνε αμπελοχώραφα χέρσα… Γέμισε κάρτες και εορτοδάνεια γιατί η ντόλτσε βίτα ήταν το χούι του! Το ρουσφέτι ήταν στο αίμα του και η ψιλό απάτη στο DNA του! Το κάνανε και εξαγωγή το σενάριο αυτό της λαμογιάς του λαού μας, τα πρωτοκλασάτα κυβερνητικά στελέχη… Ανθρωπάρια τυχάρπαστα αυτά δεν δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους, γύριζαν στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και μιλούσαν για το λαό που εκπροσωπούσαν, με τα χειρότερα λόγια. Τα σέρβιραν εκεί που πήγαιναν υποτίθεται να διαπραγματευτούν τα μνημόνια… Πρωτοσέλιδα του ξένου τύπου δημοσίευαν τις δηλώσεις τους και ειρωνικά σχόλια που ακολουθούσαν ολοκλήρωναν την αρνητική εικόνα ενός Λαού σε παρακμή…
Το οργάνωσαν το παραμύθι της ενοχής τόσο καλά που κόντεψαν να πείσουν τον καθένα αδρανοποιώντας τον και έτσι αφοπλισμένο κατάφεραν να ρίξουν τον ένα απέναντι στον άλλον… Κοινωνικός κανιβαλισμός το δεύτερο θανατηφόρο όπλο τους! Ο απολυμένος του ιδιωτικού τομέα απέναντι στον υποψήφιο για απόλυση του δημόσιου και πάει λέγοντας… Ο ένας συνταξιούχος του ιδιωτικού να… δαγκάσει εκείνο του δημόσιου τομέα! Διαίρει και βασίλευε η απάτη τους! Ανακάλυπταν επίορκους προκειμένου να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη, όταν είχαν έτοιμες χιλιάδες απολύσεις του ίδιου κλάδου… Φοβεροί στην ενορχήστρωση του πανικού με στόχο να περάσουν όσο πιο εύκολα γι’ αυτούς μέτρα εξόντωσης χιλιάδων οικογενειών και πάντα με την δικαιολογία της σωτηρίας της πατρίδας…
Μαζί με όλα αυτά επιτυχώς, με τη βοήθεια των δικών τους κουκουλοφόρων-μπαχαλάκιδων , «αναρχοαυτόνομων» με τις σιδερόβεργες στα χέρια πίσω από τις κλούβες , με τη κρατική «χημειοθεραπεία» της προστασίας του πολίτη και με την ανάποδη των γκλομπ, κατάφεραν να ξεφορτωθούν τον φοβερό όγκο των αγανακτισμένων του 11αδειάζοντας τις πλατείες… Άδειες πλατείες και δρόμοι έρημοι , παρελάσεις σιδερόφραχτες , μουγγαμάρα και κατήφεια και στις ειδήσεις τρόμου των οχτώ για πόσες χιλιάδες ακόμα άτομα στο θάνατο της ανεργίας και πόσες επί πλέον κομμένες συντάξεις , μισθούς και μεροκάματα…
Σημαδιακό… Αυτές τις μέρες πριν 70 χρόνια στη Βάρκιζα ρίξανε τα όπλα του αγώνα μες στο χώμα, τα γουναράδικα ως γνωστόν ήρθανε γρήγορα μετά… Προχθές καταψήφισαν τη κυβέρνηση, αντάμα με το σάπιο κομματικό μνημονιακό μπλόκ, μαζί με τους Ναζί… Ένα παρών για να σταθούν αυστηροί κριτές στις πράξεις της νέας κυβέρνησης το αρνήθηκαν. Η ιστορία θα κρίνει όπως και τότε μα και πάλι… Θάνε αργά. Και φυσικά αυτή η προχθεσινή εκλογική αλλαγή δεν είναι ανατροπή μα πρέπει να δουλέψουν όλοι να σταματήσει του πεινασμένου η ντροπή… Τώρα η διαφορά κλίματος ζωγραφίζεται στα πρόσωπα των απλών ανθρώπων! Ξεπερνάει ο καθένας τι θα γίνει παρά κάτω, με τα αρνητικά του Eurogroup… «Γιατί είμαι σίγουρος, πως τώρα εδώ και μερικές μέρες, ξανά αντάμωσα με την ελπίδα πάλι, στο διπλανό δρόμο και στην απέναντι πλατεία της συγκέντρωσης, βρήκα φίλους και κουβέντιασα ξανά…» Μου είπε ο μέχρι και χθες λιγομίλητος σφιγμένος γείτονάς μου… Δεν μπορώ να ξέρω τι θα γίνει τελικά στις Βρυξέλλες, με το Μαξίμου να ξεκαθαρίζει ότι θα συνεχιστεί η διαβούλευση με σκοπό την αμοιβαία επωφελή συμφωνία. Παρ’ όλο που τα τελευταία νέα μας φέρνουν πιο κοντά σ’ ένα συμβιβασμό με τους λύκους του βορά… Όμως για μένα αρκεί που οι πλατείες γεμίζουν με ένα κόσμο που αποπνέει αισιοδοξία συζητώντας , τραγουδώντας και τώρα πια χωρίς να τον πνίγουν χημικά… Εκεί στις πλατείες και στους δρόμους λεύτερος θα πρέπει απαραιτήτως να αρχίσει γράφει ο λαός μας τα δελτία των οκτώ… Στο χέρι μας είναι να τις γεμίσουμε και πάλι τις πλατείες, και αυτές να γίνουν τα κοινοβούλια του Λαού…
