Σπ. Βεντούρας: Σωστή η διάσπαση του Δήμου Κέρκυρας αλλά…

Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΔΥΠΑ έχει ως εξής:
Με αφορμή την ανακοίνωση της πρόθεσης για σπάσιμο του ενιαίου δήμου Κέρκυρας, σε τρεις νέους δήμους εν όψει της εκλογικής διαδικασίας για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τον ερχόμενο Μάιο του 2014, η «Δύναμη Παρέμβασης» καταθέτει τον προβληματισμό και τη δική της θέση, για το όλο εγχείρημα.
«Ο ΤΟΠΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ»
Μετά από τρία χρόνια εφαρμογής του νόμου Καλλικράτη και με εμφανή τα σημάδια της αποτυχίας του στο σώμα της Κέρκυρας, η κυβέρνηση αποφάσισε να πράξει το αυτονόητο, εισηγείται τη διάσπαση του ενιαίου δήμου και τη δημιουργία τριών νέων δήμων σε Βορρά, Μέση, Νότο.
Η Δύναμη Παρέμβασης, επανειλημμένα έχει επισημάνει το γεγονός ότι η αναγκαστική συνένωση των δήμων δεν έγινε για να αποκτήσουμε ως χώρα μια ισχυρή και ανεξάρτητη τοπική αυτοδιοίκηση στην οποία η τοπική κοινωνία, ο δήμαρχος και το Δ.Σ θα χαράσσουν τη στρατηγική για την ανάπτυξη του τόπου τους.
Άλλα ότι ο Καλλικράτης επιβλήθηκε γιατί πίστευαν ότι έτσι θα έδιναν απάντηση στο πρόβλημα του δημοσιονομικού εκτροχιασμού της χώρας, κάνοντας οικονομία κλίμακας, μέσα από καταργήσεις θέσεων, περικοπές μισθών και απολύσεις εργαζομένων.
Έτσι οδηγηθήκαμε στο δόγμα ένα νησί, ένας δήμος, μια εγγυημένη συνταγή αποτυχίας για νησιά με ειδικά χαρακτηριστικά όπως η Κέρκυρα.
Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να πούμε ότι η αποτυχία του Καλλικράτη οφείλεται αποκλειστικά στο πραγματικά τεράστιο μέγεθος της Κέρκυρας, που μαζί με τα διαπόντια νησιά ξεπερνά σε μέγεθος τα 600 τ. χιλ., κάτι το οποίο είναι όντως ένα ζήτημα, όταν πρέπει να αντιμετωπίσεις σε καθημερινή βάση θέματα, όπως η καθαριότητα, η ύδρευση, το οδικό δίκτυο.
Στην πραγματικότητα όμως η αποτυχία του Καλλικράτη οφείλεται κατά βάση στο γεγονός ότι το όλο εγχείρημα δεν στηρίχτηκε οικονομικά και διοικητικά όπως θα έπρεπε και βεβαίως στο γεγονός ότι ακύρωσε στην πράξη την πεμπτουσία της τοπικής αυτοδιοίκησης, που δεν είναι άλλη από την αρχή της εγγύτητας. Κι αυτό γιατί δεν δόθηκε καμιά ουσιαστική αρμοδιότητα στα τοπικά συμβούλια, απαξιώνοντας έτσι τους πρόεδρους και το ρόλο τους.
Ακόμη δε χειρότερα απαξιώθηκε ο θεσμός του χωρικού αντιδημάρχου, αφού περιορίστηκε στον άχαρο ρόλο του απλού και ανίσχυρου διαμεσολαβητή, όπου απλά μεταφέρει στους αρμόδιους θεματικούς αντιδημάρχους τα προβλήματα της περιοχής του, χωρίς ο ίδιος να έχει οποιαδήποτε εκτελεστική εξουσία. Άλλη μια, εγγυημένη συνταγή αποτυχίας!
Γι’ αυτό πριν σπεύσει κάποιος να επιδοκιμάσει τη σωστή κατά τα άλλα απόφαση της κυβέρνησης για περισσότερους του ενός δήμου στην Κέρκυρα, πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι ακριβώς περιλαμβάνει η κυβερνητική πρόταση, πόσες και ποιες είναι οι αλλαγές που προτείνει και με ποια μέσα ακριβώς θα στηριχτούν οι νέοι δήμοι οι οποίοι θα προκύψουν…
Γιατί είναι βέβαιο ότι όσοι δήμοι κι αν δημιουργηθούν, ανεξάρτητα από το μέγεθος και τον πληθυσμό που θα έχουν, αν δεν στηριχτούν κατάλληλα και ξεκινήσουν φορτωμένοι με τα χρέη και τις αμαρτίες του παρελθόντος, είναι καταδικασμένοι εκ των προτέρων και ο τόπος δεν αντέχει άλλη μια αποτυχία!