Μια νέα μέθοδο επεξεργασίας των απορριμμάτων που καταργεί τους ΧΥΤΑ εξετάζει η ΠΙΝ. Προκειμένου μάλιστα να δουν την πιλοτική λειτουργία του εν λόγω συστήματος επισκέφθηκαν την Καλαμάτα ο περιφερειάρχης Κ. Γεωργαλίδης και οι δήμαρχοι Φαιάκων Μ. Κάρρας και Παλαιοκαστριτών Κ. Χαλικιάς.
«Θησέας» ονομάζεται το νέο αυτό σύστημα επεξεργασίας των απορριμμάτων που λειτουργεί πιλοτικά εδώ και 20 περίπου ημέρες στον δήμο Καλαμάτας, με εντυπωσιακά αποτελέσματα, σύμφωνα με τον περιφερειάρχη Πελοποννήσου Φώτη Χατζημιχάλη. Πρόκειται για έναν σύγχρονο σταθμό ψυχρής επεξεργασίας και ανακύκλωσης αστικών στερεών απορριμμάτων, την πατέντα της οποίας έχει κατοχυρώσει η ελληνική εταιρεία «Soukos Robots» με έδρα την Καλαμάτα. Η εταιρεία κυρίως ειδικεύεται στα οπλικά ρομποτικά συστήματα και έχει εισχωρήσει στην αγορά της διαχείρισης απορριμμάτων τα τελευταία δύο χρόνια, αρχικά με τους ρομποτικούς κάδους και στη συνέχεια με τον σταθμό διαχείρισης των απορριμμάτων.
Η αυτοψία μας
Η λειτουργία φαίνεται ότι φυλάσσεται ως επτασφράγιστο μυστικό, παρά το γεγονός ότι η μονάδα (κινητή εξολοκλήρου) είναι επισκέψιμη από παράγοντες της αυτοδιοίκησης και άλλους φορείς και μάλιστα την ξενάγηση έχει αναλάβει ο ίδιος ο εφευρέτης της Κ. Σούκος.
Σε απλά λόγια η μέθοδος έχει ως εξής: Στην αρχή μιας σειράς κοντέινερ βρίσκεται ένας μεγάλος κυλιόμενος ιμάντας στον οποίο αδειάζουν τα σκουπίδια τα απορριμματοφόρα. Ο ιμάντας αυτός οδηγεί τα σκουπίδια στο πρώτο κοντέινερ, όπου γίνεται η διαλογή τους και όσα υλικά είναι ανακυκλώσιμα οδηγούνται στο δεύτερο κοντέινερ, που 5 – 6 εργαζόμενοι προχωρούν στη διαλογή κάθε είδους χωριστά. Όσα σκουπίδια απομένουν οδηγούνται στο τρίτο κοντέινερ, όπου αποτελεί και το βασικό μυστικό της σύγχρονης μεθόδου. Το μόνο που βγαίνει από το τρίο αυτό κοντέινερ είναι ελάχιστη ποσότητα στέρεου υλικού (ομοιάζοντος με ροκανίδι) άοσμου και το οποίο χρησιμοποιείται για την κατασκευή πλακών, αιολικών πάνελ ή ενέργειας!
Η εντυπωσιακή επίδειξη, δεν μπορεί πραγματικά να περιγραφεί με λέξεις και αποτέλεσε αίνιγμα και για τους μηχανικούς και τεχνοκράτες που συνόδευσαν την κερκυραϊκή αποστολή.
Είναι φιλικό προς το περιβάλλον;
Σε ερώτηση του corfupress.com για την ύπαρξη μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων αυτής της μονάδας καθώς και αν είναι ασφαλής η εν λόγω λειτουργία ο κ. Σούκος απάντησε ότι έχει στα χέρια του έγγραφη βεβαίωση πιστοποίησης από τον «Δημόκριτο» ενώ και o γ.γ. της Περιφέρειας Πελοποννήσου Φ. Χατζημιχάλης επιβεβαίωσε τα λεγόμενα δηλώνοντας ότι βάση των εγγράφων που του προσκόμισε ο κ. Σούκος αδειοδότησε την λειτουργία της μονάδας.
Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο κ. Σούκος η μέθοδος αυτή δεν εφαρμόζει καύση, πυρόληση ή αεριοποίηση, δεν έχει ανάγκη από δεματοποίηση, δεν εκλύει στην ατμόσφαιρα ρύπους και δεν παράγει RDF.
Υποστηρίζουν συρρίκνωση απορριμμάτων κατά 80%!
Η μέθοδος αυτή σύμφωνα με τα όσα ακούσαμε στην ξενάγηση (και την σχετική επίδειξη που ακολούθησε) μειώνει το βάρος των απορριμμάτων κατά 40% και τον όγκο τους σε 80 – 90%! Επεξεργάζεται 50 – 100 χιλιάδες lit απορριμμάτων ανά ώρα ανάλογα με τη δυναμικότητα του σταθμού και μετατρέπει τα απόβλητα σε υλικό κατάλληλο για πολλαπλές χρήσεις.
Τα αναπάντητα ερωτηματικά…
Το κόστος αγοράς μιας τέτοιας μονάδας ποικίλει ανάλογα τη δυναμικότητα, είναι η μόνη απάντηση που καταφέραμε να πάρουμε από τον κ. Σούκο. Χωρίς να γνωρίζει πόσους τόνους σκουπιδιών θα πρέπει να υποδεχθεί ο σταθμός δεν μπορεί να μιλήσει για ακριβές πόσο αν και εξήγησε ότι «ο δήμος Καλαμάτας στην τρίμηνη αυτή δοκιμαστική λειτουργία πληρώνει 50 ευρώ τον τόνο σκουπιδιών».
Είναι στο χέρι λοιπόν περιφέρειας και συνδέσμου καθαριότητας να αποφασίσουν αν θα υιοθετήσουν αυτή τη λύση (λύνει τα χέρια σε Λευκίμμη που δεν χρειάζεται να λειτουργήσει ο ΧΥΤΑ και σε Τεμπλόνι που θα αποκατασταθεί ο υπάρχον), με ποιο κόστος (υπάρχουν αυτά τα χρήματα από χρηματοδοτικά προγράμματα;) και ακόμη κι αν η απάντηση είναι θετική αν θα επιλεγεί η λύση της αγοράς ή της συνεργασίας με τον ιδιώτη.
Στην περίπτωση συνεργασίας με τον ιδιώτη θα μιλάμε για ΣΔΙΤ (σύμπραξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα) ή πλήρους εκχώρησης του τομέα της διαχείρισης των απορριμμάτων με ότι αυτό συνεπάγεται; Και αυτά είναι μόνο τα πρώτα από μια σειρά άλλων αποριών, ερωτημάτων και επιφυλάξεων για μια συζήτηση που – όπως όλα δείχνουν – μόλις ξεκινά και στην οποία –αυτή τουλάχιστον την φορά – θα πρέπει να έχουν κύριο λόγο οι τοπικές κοινωνίες.
Φωτό: Αυτό είναι το τελικό προϊόν που απομένει από ένα φορτίο απορριμμάτων, όπως είδαμε στην επίδειξη της λειτουργίας του σταθμού στην Καλαμάτα.
