Έναν αιώνα και κάτι έκλεισε το ιστορικό κτίριο «Σαν Τζιάκομο» ως Δημαρχείο. Σήμερα είναι σχεδόν άδειο, οι υπηρεσίες μετακομίζουν σταδιακά, στο επίσης ιστορικό κτίριο της λεωφόρου Αλεξάνδρας, το Μαράσλειο. Ο ρόλος του ως Δημαρχείο ολοκληρώθηκε. (1902 – 2009)
Η απαιτητική εποχή μας, οι πολλές υπηρεσίες – αναρωτιέμαι αν είναι όλες απαραίτητες– οι σύγχρονες απαιτήσεις της πόλης οδηγούν σε νέες πραγματικότητες.
Είναι βέβαιο ότι το ιστορικό κτίριο δεν μπορεί να τις αντέξει όλες.
Μήπως όμως αυτή η μεταφορά του Δημαρχείου, σηματοδοτεί μια ολόκληρη εποχή για την πόλη της Κέρκυρας; Προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι τα ιστορικά κέντρα, δεν συμπίπτουν πλέον με τα οικονομικά και διοικητικά κέντρα των πόλεων. Οι ιστορικοί ζητούν να σκεφθούμε ότι τα παλιά κτίρια κατασκευάστηκαν για να καλύψουν τις ανάγκες της εποχής τους και να αναλογιστούμε πόσο τα επιβαρύνουμε με τις σύγχρονες απαιτήσεις μας. Τελικά ολόκληρες ιστορικές πόλεις, μεγαλύτερης έκτασης από τη δική μας, μετατρέπονται σε μουσεία. Τυχερές αυτές που κρατούν τους μονίμους κατοίκους, οι οποίοι τις νοιάζονται και τις συντηρούν. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα…
Σαν Τζιάκομο ή Δημαρχείο;
Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε ποιο όνομα θα επικρατήσει για το κτίριο αυτό. Προφανώς αυτό που είναι βαθύτερα χαραγμένο στη συλλογική μνήμη των Κερκυραίων. Ο μεν χαρακτηρισμός «Δημαρχείο» είναι πιο πρόσφατος αλλά η γοητεία του θεάτρου «Σαν Τζιάκομο» ακτινοβολεί ακόμη.
Η ιστορία
Άρχισε να κτίζεται το 1663, αρχικά ως Στοά των Ευγενών (Loggia dei Nobili), ένα είδος Εντευκτηρίου, όπου συγκεντρώνονταν τα μέλη της για συζητήσεις, κατά τα πρότυπα ανάλογων Στοών στις Ιταλικές πόλεις της Αναγέννησης. Ο Γενικός Προβλεπτής της Ανατολής Andrea Corner παίρνει την πρωτοβουλία, το 1720, να μετατρέψει τη Στοά σε Θέατρο για τη διασκέδαση των αξιωματικών. Το θέατρο ονομάστηκε «Nobile Teatro di San Giacomo», καθώς βρίσκεται δίπλα στην Καθολική Μητρόπολη San Giacomo.
Το San Giacomo, ήταν το πρώτο θέατρο για τους νεοέλληνες, που από τη φτώχια τους, ξέχασαν τα τόσα αρχαία θέατρα και ανακάλυψαν ξανά την τέχνη, μέσα από τους Ευρωπαίους κατακτητές τους.
Το κτίριο, αναγεννησιακού ρυθμού, είναι κατασκευασμένο από λαξευτή πέτρα Σινιόν, σε σχέδια αγνώστου αρχιτέκτονα. Εξωτερικά ήταν πλούσια διακοσμημένο με αψίδες και μπαρόκ γλυπτά. Η πλατεία είχε 12 σειρές καθίσματα και πάνω από αυτήν βρίσκονταν τρεις σειρές θεωρείων (23 συνολικά). Η σκηνή του θεάτρου βρίσκονταν στη δυτική πλευρά. Η αυλαία του αποτελούσε ένα εξαιρετικό έργο τέχνης, φιλοτεχνημένη από τον Giovanni Buzatto, Σύμβουλο της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Βενετίας, ή κατά άλλους από τον Napoleone Genovesi. Την κοσμούσαν παραστάσεις από την Οδύσσεια. Η αυλαία σήμερα βρίσκεται στους χώρους του νέου Δημοτικού Θεάτρου.
Στα 1832, έγιναν κάποιες προσθήκες για την επέκταση του θεάτρου, οι οποίες αφαιρέθηκαν αργότερα, όταν μετατράπηκε σε Δημαρχείο, το 1902.
Περίληψη του σχεδίου χρήσης
Η πρόταση του Δημάρχου Κερκυραίων Σωτήρη Μικάλεφ, προβλέπει τη δημιουργία μικρού μουσειακού χώρου στον κυρίως όροφο (ισόγειο).
Θα περιλαμβάνει:
1. αίθουσα ιστορίας του Σαν Τζιάκομο
2. αίθουσα τελετών του Δήμου (όπου σήμερα είναι το γραφείο Δημάρχου)
3. αίθουσα Μαντζάρου (όπου σήμερα είναι οι γραμματείς)
4. αίθουσα Εθνικού Ύμνου (όπου σήμερα είναι η αίθουσα αναμονής)
5. αίθουσα Σαμάρα (δίπλα ακριβώς)
6. αίθουσα περιοδικών εκθέσεων
7. πωλητήριο
8. αίθουσα UNESCO
O πρώτος όροφος και το υπόγειο θα χρησιμοποιηθούν ως αποθηκευτικοί χώροι για τα έργα τέχνης (πινακες, έπιπλα, κ.ά.) τα οποία σήμερα φυλάσονται κυρίως στα υπόγεια του Δημοτικού θεάτρου ή σε χώρους του Υπουργείου Πολιτισμού στο παλάτι. Παράλληλα θα γίνονται και επισκευές.
Το υπόγειο, μετά την επισκευή του 1ου ορόφου, θα είναι και εργαστήριο συντήρησης.
Προτείνεται να μεταφερθούν και οι πολιτικοί γάμοι στο Φαληράκι και η αίθουσα τελετών να χρησιμοποιείται μόνο για επίσημες υποδοχές
Η πρόταση περιλαμβάνει και μελέτη συντήρησης του κτιρίου αλλά μικρής έκτασης, χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις και μικρό κόστος.
Η πρόταση αυτή έχει ήδη κατατεθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο δεν συνεδρίασε την περασμένη Τετάρτη, λόγω έλλειψης απαρτίας και αναμένεται να συζητηθεί στην επόμενη συνεδρίαση.
