Εκδήλωση με θέμα την αποδοχή ή όχι της διαφορετικότητας διοργάνωσε η Παρέμβαση Εκπαιδευτικών τη περασμένη Τρίτη. Στην εκδήλωση προβλήθηκε ντοκιμαντέρ με τίτλο «μια τάξη, φυλετικά διαχωρισμένη».
Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται σε ένα πείραμα που πραγματοποιήθηκε μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, το 1968. Η Jane Elliott, πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων. Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος, τη μακροχρόνια επιρροή του στα παιδιά και τη δύναμή του που κράτησε τριάντα ολόκληρα χρόνια.
Το ντοκιμαντέρ αυτό προσφέρεται για συμπεράσματα σχετικά με το ρόλο του δασκάλου και την επίδραση που ασκεί στους μαθητές ενώ επίσης εντυπωσιάζει ο τρόπος που οι μαθητές υιοθετούν ρατσιστικές απόψεις ενός ακατάλληλου δασκάλου. Με γλαφυρό τρόπο μας μεταφέρεται η ψυχολογία των παιδιών που έχουν πειστεί ότι μειονεκτούν.
Όπως δήλωσε στο Corfu Press ο Σίμος Μποζίκης μέλος της Παρέμβασης Εκπαιδευτικών «οι διακρίσεις στο ελληνικό σχολείο δεν έχουν να κάνουν μόνο με το χρώμα το δέρματος, ούτε απλά με το χρώμα των ματιών. Έχουν να κάνουν και με το διαχωρισμό των μαθητών σε καλούς και κακούς, σε ικανούς και ανίκανους. Εξάλλου, οι διακρίσεις τροφοδοτούνται και από τους τοπικούς εθνικισμούς που καταδικάζουν στο περιθώρια αλλοεθνείς ή μειονοτικές ομάδες π.χ. μαθητές από την Αλβανία ή παΐδια τσιγγάνων. Σε αυτές τις περιπτώσεις μια προκατειλημμένη θέση του δάσκαλου μπορεί να λάβει τα χαρακτηριστικά μια «αυτοεκπληρούμενης προφητείας» σχετικά με τη μαθησιακή πορεία του μαθητή»
Η Παρέμβαση Εκπαιδευτικών συμμετέχει στις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις Κινήσεις Εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ένα δίκτυο αυτόνομων, αριστερών, ανεξάρτητων, αγωνιστικών ομάδων – κινήσεων που συγκροτούνται και λειτουργούν σε επίπεδο συλλόγων με πλήρη αυτοτέλεια και ελευθερία δράσης, σε αντιπαράθεση με τον κατεστημένο κρατικό – κυβερνητικό – κομματικό συνδικαλισμό.
Ο χώρος των Παρεμβάσεων έχει πρωτοστατήσει τα τελευταία χρόνια στους αγώνες ενάντια στην αντιεκπαιδευτική – αντιλαϊκή πολιτική, στους αγώνες για το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση και την εργασία. Σημαντική είναι και η παρέμβασή τους στο αντιπολεμικό αντιμπεριαλιστικό κίνημα καθώς και στην προσπάθεια για την ανάπτυξη ενός ριζοσπαστικού παιδαγωγικού ρεύματος.
